X-Factor: the Finals

Friday 11-06-2010 1:07 door Frank Volmer [2 reacties]

Naar aanleiding van mijn vorige blog zijn er enkele reacties gekomen hoe ik tot de keuze van de halve finalisten kwam en wie de uiteindelijke winnaar is geworden. Over de winnaar later meer.

Bij mijn spelniveau en persoonlijke wensen zijn het de zogenaamde “player irons” die hier het beste op aansluiten. Voor mij is vergevingsgezindheid minder belangrijk dan speelbaarheid, met andere woorden kan ik een schot de balvlucht meegeven die ik wil. Inmiddels zijn er in deze categorie een aantal ijzers die naast de “player” eigenschappen, ook meer vergevingsgezindheid hebben, dit in tegenstelling tot mijn huidige blades.

De variëteit in shafts is tegenwoordig zo groot dat je er altijd wel eentje kan vinden die het beste aansluit bij je swingtempo en je balvlucht wensen. Het komt helaas regelmatig voor dat de door jou gewenste shaft niet leverbaar is bij een mogelijke kandidaat.

Uiteraard speelt de factor ‘gevoel’ (de x-factor?) ook een belangrijke rol. Hoe staat een ijzer achter de bal, heeft hij een dunne topline? Hoe ziet hij er uit, niet te grof? En als je wat ballen slaat, hoe ziet dan de vertrekhoek er uit op de launch monitor.

Al met al hebben dus de bovenstaande factoren geleid tot de vier halve finalisten. Om jullie geheugen op te frissen; het waren de Mizuno MP-58, Titleist AP2, de Wilson FG Forged en de Callaway X-forged. Allen forged (gesmede) player irons.

Volgens mij is er geen wetenschap hoe je als amateur de beste set kan kiezen, je hebt per slot van rekening maar één ijzer (een ijzer zes) waar je het mee moet doen. Wel is het zo dat ik dit ijzer toch zeer vaak in de baan speel.

Ik heb besloten om een selectiewedstrijd over drie rondes te houden, waarin per ronde vijf ballen per slagtype geslagen worden. Per ronde is er een winnaar en de beste na drie ronden zou mijn keuze worden. De schot types waren een rechte bal, een draw, een fade en een (laag) punch schot. Belangrijk criterium was de uitvoerbaarheid met het ijzer, de balvlucht en natuurlijk het eindresultaat.

De snelle rekenaars onder jullie zijn er inmiddels achter gekomen dat ik na ‘slechts’ 300 ballen (ja mijn oude ijzer deed ook mee in de selectie) mijn definitieve keuze had gemaakt. De unanieme winnaar van elke ronde was de Titleist AP2, op flinke afstand gevolgd door de Callaway X-forged en mijn oude Mizuno MP-32. Als Tie derde volgden de Wilson en de Mizuno MP-58.

De Titleist AP2 (2010 model) is een redelijk vergevingsgezind ijzer, maar waar ik wel de schoten mee kan maken die ik wil. Hij slaat iets verder dan mijn huidige ijzers en vind het ook een mooi stokje om te zien.

Bij de shop hebben middels impact tape nog bepaald of de shaftlengte en Lie angle wederom aangepast moest worden (verlengen en upright). Inmiddels zijn de ijzers besteld en ik kan niet wachten tot ze er zijn. Ik heb besloten om mijn wedges nog even in de tas te laten, eventueel is het aanpassen van de loft of het later aanschaffen van een beter aansluitende gap wedge nog een optie, eerst maar eens testen.

Als mijn ijzers binnen zijn zal ik jullie laten weten hoe het er mee is vergaan. Daarnaast heb ik de nieuwe hype in golf en sportland besteld, zal jullie binnenkort laten weten wat het is en wat de resultaten van zijn..