Waar haal je de energie vandaan?

Wednesday 16-06-2010 18:00 door Meindert Jan Boekel [2 reacties]

» Meer afbeeldingen

Energie, een spaarzaam goedje in de huidige maatschappij. Ook op de golfbaan moet we er zuinig en goed mee omspringen. En dan heb ik nu even niet over hoe je 36 holes kan spelen met je accu-trolley, maar over de energie tijdens de golfswing.

Ik heb in de vorige bijdrages geprobeerd uit te leggen hoe je de bal goed kan raken, maar waar komt de snelheid van het clubhoofd nou vandaan ? Als we alleen de schouders in een cirkel zouden bewegen zou de golfswing een soort lange chip worden (long arc). Om het clubhoofd te versnellen moet er meer gebeuren dan dat. Ondanks een poging het simpel te houden, ga ik toch wat moeilijke woorden gebruiken. Je hebt er geen ingenieurstitel voor nodig hoor, gewoon onthouden is genoeg.

De accumulatoren
“De wat!?” hoor ik u denken. Accumulatoren zijn kortweg accu’s, energieopslagmedia. Zonder het verder moeilijk de maken zijn er in de swing een aantal bewegingen die energie opslaan om deze op een later moment weer vrij te geven. En zo zijn we bij de uiterst vage term ‘release’ uit gekomen.

Er zijn vier accumulatoren (zie ook de foto’s):

1. De hoek die gevormd wordt door het buigen van de rechterarm
2. De hoek die gevormd wordt door het knikken van de linkerpols
3. De rotatie van de armen om hun as
4. De hoek die gevormd wordt tussen de linker bovenarm en de borstkas

Gedurende de backswing en zelfs de start van de downswing slaan we daar energie in op, om deze op een later moment weer vrij te geven en om te zetten in clubhoofdsnelheid.

Op het lijstje staan dus niet: het tillen van de linkerarm uit de schouder, het tillen van de rechterarm, het buigen van de linker elleboog! Die zouden wellicht op het lijstje van een longdriver staan, maar dat is een ander spel!

Een en ander is uiteraard wel gerelateerd aan timing. Als je de energie op het verkeerde moment vrijgeeft, draagt het natuurlijk niet bij aan de clubhoofdsnelheid of het correct raken van de bodem en dat is dan meteen het probleem van de meeste golfers: geen afstand.

En de golfers die wel redelijk ver slaan doen dat vaak met de verkeerde accu, namelijk de derde. Dit wordt in de volksmond wel de release genoemd, maar is niks meer dan een agressieve rotatie van de armen door impact, met als gevolg dat er weinig controle is over zwaaibaan en de stand van het clubblad en dus over waar de bal heen zal gaan.

Wat kwalijker is, is dat golfers tijdens een les vaak wordt verteld dat ze meer moeten releasen, terwijl ze dat al lang gedaan hebben, alleen te vroeg (als er al iets opgeslagen is). Er valt dus niets meer te releasen en toch kost het € 22,50..

Release is dus het vrijgeven van energie en niet het ‘een beetje rollen van de armen’, dat is slechts een cliché (een van de velen overigens).

Het laden van de accumulatoren dient ‘incrementeel’ te geschieden, dus steeds een beetje meer. Bij veel spelers zie ik dat de tweede accu (polsknik) niet geladen wordt, maar de linkerarm wordt gebogen. En dan gaat alles mis.

In de downswing geeft je deze energie weer vrij. De volgorde zou zijn #1, #4 en dan pas #2. En boem, je balt begint te vliegen, zonder schijnbare moeite en met grote souplesse! En daarom ziet de swing van een tourpro er zo anders uit dan die van de buurman!

Veel plezier met het US Open en het WK en denk hier eens over na.

Als je naar aanleiding van dit artikel vragen hebt, stel ze dan in de comments. Meindert Jan houdt de reacties in de gaten en beantwoordt vragen waar nodig.