Vaarwel Seve
Saturday 07-05-2011 19:30 door Anders Dielessen [1 reacties]
Mijn interesse in de golfsport begon pas ergens rond de millenniumwisseling, helaas te laat om bewust de magie van Seve te hebben meegemaakt. Seve won zijn laatste toernooi in 1995, toevallig het Spaans Open dat deze week gespeeld wordt. Toch duurde het niet lang voordat ik wist wie de Spaanse vijfvoudig majorwinaar was. Wanneer het ging over de Ryder Cup werd zijn naam genoemd, hij had immers een enorme staat van dienst in de continentenwedstrijd. Wanneer het ging over een speler die op miraculeuze wijze een goede score maakte werd zijn naam genoemd, niemand anders kon namelijk zo goed improviseren als Seve. Wanneer er een interessante speler ten tonele verscheen dat werd hij al snel vergelijken met Seve, niemand anders was immers charismatischer. Nee, mij was het al snel duidelijk dat Severiano Ballesteros een naam was om te onthouden.
Met het overleden van Seve verliest de golfsport een icoon. Zijn prestaties zijn indrukwekkend; niemand won meer toernooien op de Europese Tour dan de Spanjaard (50 stuks). Toen hij op 23-jarige leeftijd in 1980 The Masters won, was hij de jongste winnaar ooit (Tiger Woods nam hem dit record 17 jaar later af). Met hem in het team won Europa in 1985 voor het eerst sinds 1957 de Ryder Cup, en in de jaren daarna zouden er nog vele overwinningen van deze wedstrijd volgen.
Hij was ook iemand die flair gaf aan de vaak als saai bestempelde golfsport. Geen vlag was veilig voor de altijd agressieve Seve, wat automatisch inhield dat zijn carrière hoge pieken en diepe dalen kende. Seve is nooit de rechtste speler van tee geweest, maar wel de meest inventieve speler ooit. Wie anders dan Seve kon er op weg naar een overwinning in het Brits Open vanaf een parkeerplaats toch een birdie maken? Als je Seve volgde in de baan of op tv werd je sowieso vermaakt, en dat is meer dan je kunt zeggen van 95 procent van alle professionele golfers.
De Amerikaanse tweevoudig majorwinnaar Ben Crenshaw typeerde Seve in zijn hoogtijdagen treffend:
“Seve plays shots I don’t even see in my dreams.”
- Ben Crenshaw
Wat is jouw mooiste herinnering aan Seve? Deel het in de comments!
Reacties
André - op 11-05-2011, 16:09
Te vaak dwingt het leven ons afscheid te nemen zonder dat we dat zelf willen. Dat het leven eindigt is onvermijdelijk. Hoe en waar onvoorspelbaar en niet te regisseren, een enkele uitzondering daargelaten. Op het verloop van ons leven kunnen we in enige mate invloed uitoefenen, maar aan de andere kant overzien we niet op voorhand de consequenties van al onze daden.
Dit zijn gedachten die mij te binnen schieten als ik hoor dat Seve Ballesteros is overleden. Ondanks al zijn prestaties en zijn verdiensten, ondanks alle beelden die van hem bewaard zijn gebleven, blijft het laatste interview met deze golflegende in mijn geheugen gegrift.
Een onthutsend beeld van een eenzame man verwikkeld in een oneerlijke strijd. Door zijn eigen leven en keuzes beroofd van de liefde die hij zo nodig heeft. Zich in zijn strijd vastklampend aan zijn liefde voor de sport die hem zo veel gebracht had en die hij zo veel heeft gegeven. Revalideren om zijn plaats in de schijnwerpers weer in te kunnen nemen. Gunde hem dat zo, toch wist ik diep van binnen dat hij afscheid had genomen.