Wat afgelopen donderdag als een uitstekende week begon voor Maarten Lafeber eindigde op zondagavond als geen gemiddelde toernooiweek. In het Alfred Dunhill Links Championship opende de Nederlander op Cournastie met een 66 en stond daarmee gedeeld aan de leiding. Helaas kon hij deze positie niet vasthouden en gleed hij naarmate de week vorderde steeds verder weg in het klassement.
Op vrijdag was er een 75 op Kingsbarns, zaterdag een 71 op de Old Course en zondag weer een 75 op diezelfde baan. Dit leidde er uiteindelijk toe dat Lafeber het moest doen met een 41ste plaats in het klassement. Hij verdiende hiermee iets meer dan 20.000 euro.
Zoals zo vaak in de laatste jaren schreef Lafeber zijn goede eerste ronde toe aan zijn putten, tegen de collega’s van Golf.nl zei hij:
“Waar de putts het hele seizoen nauwelijks vallen, deden ze dat vandaag wel. Het was niet dat ik de ballen dichterbij sloeg ofzo, ik holede gewoon meer. Als er ook een paar van een meter of vijf vallen, dan weet je dat je gaat scoren. En het leuke is dat je - als er meer putts vallen - ook vanzelf beter gaat spelen omdat je vertrouwen toeneemt. Het is een soort sneeuwbal die uiteindelijk voor deze score zorgt.”
- Maarten Lafeber
Na de overige drie rondes heb ik geen quotes meer van Lafeber kunnen vinden, dus waar zijn matige spel na de eerste ronde volgens hem vandaan is gekomen is onduidelijk. Naar mate de jaren vorderen krijg ik in ieder geval bij Lafeber steeds meer het beeld van een ploeterende speler, teleurgesteld in zichzelf die met weinig plezier over de baan gaat. Misschien wordt het voor Lafeber eens tijd om goed in de spiegel te kijken, misschien is er meer mis dan het putten alleen..
Op een meer optimistische noot: het prijzengeld voor dat Lafeber deze week verdiende moet genoeg zijn om zijn kaart voor 2011 veilig te stellen, dus ook volgend jaar zullen we hem gewoon op de Europese Tour terugzien.
Van de andere Nederlanders ook geen spektakel deze week. Robert-Jan Derksen miste ruim te cut en Joost Luiten kon nooit aanspraak maken op een plek in de hogere regionen van het leaderboard: hij werd met drie boven par voor het toernooi 58ste.
De winnaar? Tja, als Martin Kaymer (zie ook foto) zich inschrijft dan lijkt het erop dat de rest van het spelersveld niet eens meer hoeft te komen. Hij won achtereenvolgens het PGA Championship, ons Dutch Open en nu dus ook het Dunhill Links Championship (en oh ja, hij maakte natuurlijk ook deel uit van het winnende Europese Ryder Cup team). Eerder dit jaar won hij ook het Abu Dhabi Golf Championship en dus is dit zijn vierde zege van het jaar. Bijna uniek dat een speler (afgezien van Tiger Woods dan) zoveel weet te winnen in één seizoen. En dan hebben we nog een paar mooie wedstrijden te gaan waar Kaymer ongetwijfeld aan mee zal doen en kanshebber is.
Een heet hangijzer binnen de golfwereld op dit moment is wie zich de beste speler ter wereld mag noemen. Tiger Woods staat op de wereldranglijst nog op één, maar ik denk dat iedereen het erover eens is dat hij dit jaar niet eens bij de eerste tien beste golfers behoort. Gisteren werd bekend dat Engelsman Lee Westwood op 31 oktober de nummer 1 positie over zal nemen.
Hoewel Westwood dit jaar (en ook de afgelopen 2-3 jaar) prima presteert en zeker bij de top-5 van de wereld hoort, denk ik dat Kaymer’s prestaties nog net een tikkeltje indrukwekkender zijn. Wat mij betreft is hij dus de beste speler ter wereld op dit moment, ook al beweert de wereldranglijst iets anders.
Tot slot nog even naar de Verenigde Staten. Heath Slocum boekte in het tweede toernooi van de Fall Series van de PGA Tour zijn vierde overwinning van zijn carrière. In de McGladry Classic bleef hij Bill Haas één slag voor.
Anders Dielessen (25) is de oprichter van Golfvisie.nl. Naast het beheren van de website, schrijft Anders op Golfvisie blogs over de golfactualiteit. Anders speelt in Heren 1 van de Edese Golf Club en is daar ook voorzitter van de jeugdcommissie. In het dagelijks leven werkt hij voor Infostrada Sports.
Goed punt André. De opmars van Kaymer is zeer indrukwekkend. Zoals je zegt speelde hij nog maar een paar jaar geleden met Luiten op de EPD en wat dat betreft is hij voor de diverse touren een prachtvoorbeeld van hoe je het hoogste kunt behalen als je alle stappen (EPD, Challenge, European Tour) doorloopt.
André - op 12-10-2010, 03:56
Het is nog niet 100% zeker dat Westwood de nummer 1 positie zal overnemen. Kaymer heeft Portugal aan zijn wedstrijden reeks toegevoegd en bij een goed resultaat, zou het wel eens kunnen zijn dat hij de nieuwe nummer 1 wordt. Westwood en Woods blijven namelijk tot mid november aan de kant.
Het zou zo maar kunnen dat Kaymer ook langer deze positie zal innemen dan zijn illustere voorganger Bernard Langer. Deze stond in totaal 3 weken op de eerste plaats van de ranglijst. Als één man het golf in de komende jaren zou kunnen domineren, dan is het Martin Kaymer wel.
Generatiegenoot Joost Luiten zal toch af en toe met enige weemoed terugdenken aan de tijden dat hij zich kon meten met Martin. Het verschil in ontwikkeling sinds die tijd is waarschijnlijk toch niet alleen het gevolg van de blessure van Joost.
Reacties
Anders - op 12-10-2010, 09:27
Goed punt André. De opmars van Kaymer is zeer indrukwekkend. Zoals je zegt speelde hij nog maar een paar jaar geleden met Luiten op de EPD en wat dat betreft is hij voor de diverse touren een prachtvoorbeeld van hoe je het hoogste kunt behalen als je alle stappen (EPD, Challenge, European Tour) doorloopt.
André - op 12-10-2010, 03:56
Het is nog niet 100% zeker dat Westwood de nummer 1 positie zal overnemen. Kaymer heeft Portugal aan zijn wedstrijden reeks toegevoegd en bij een goed resultaat, zou het wel eens kunnen zijn dat hij de nieuwe nummer 1 wordt. Westwood en Woods blijven namelijk tot mid november aan de kant.
Het zou zo maar kunnen dat Kaymer ook langer deze positie zal innemen dan zijn illustere voorganger Bernard Langer. Deze stond in totaal 3 weken op de eerste plaats van de ranglijst. Als één man het golf in de komende jaren zou kunnen domineren, dan is het Martin Kaymer wel.
Generatiegenoot Joost Luiten zal toch af en toe met enige weemoed terugdenken aan de tijden dat hij zich kon meten met Martin. Het verschil in ontwikkeling sinds die tijd is waarschijnlijk toch niet alleen het gevolg van de blessure van Joost.