Op zoek naar handicap 18 – deel zoveel

Monday 12-07-2010 10:12 door Andre Holt

Zaterdagochtend.
Toen ik gisteravond op de site van de Europese Tour het leaderbord na de 2de ronde van de Schots Open bekeek, zag ik het volgende rijtje namen staan.

Larrazábal, Kaymar, Els, Mickelson, Marino, Bland, Forsyth, Ferrie, Holmes, Yang, Singh.

Op een enkeling na gerenommeerde namen die je aan de top van het leaderbord zou verwachten. Echter dit was het rijtje net onder de cutline, deze toppers hadden het weekend niet gehaald. Net, maar dan ook net, boven deze door de golfers gevreesde lijn en het bovenstaande lijstje zag ik de naam van Joost Luiten staan. Als je zo het lijstje vanaf Joost bekijkt, dan zie je een gedroomde einduitslag van een toekomstige major. Echter zover is het nog niet.

Het lijstje met spelers die de cut gemist hadden geeft ook aan dat de ene week de andere niet is. Veel van deze spelers zijn net in Europa aangekomen en zijn eigenlijk al met hun gedachten bij het Brits Open van volgende week. Hun primaire doel is om volgend weekend optimaal te presteren. Voor deze spelers is het Schots Open een opwarmwedstrijd. De top is echter inmiddels zo breed, dat als je niet optimaal voorbereid aan de start staat, je in dit soort wedstrijden dus niet automatisch het weekend haalt als topper. Gezien het weer kan ik me ook voorstellen dat een aantal spelers hier ook niet rouwig om zijn.

Overigens liet Robert Jan Derksen in de eerste twee dagen zien dat hole 15 vorige week zondag een ongelukkig incident was. Met gedegen spel staat hij na twee dagen in de top 10, hoop dat hij dit kan volhouden.

Het contrast tussen de weersomstandigheden in Schotland en Nederland konden gisteren niet groter zijn. Waar de toppers te maken hadden met regen, moesten de tobbers hun rondje afwerken onder bijna tropische omstandigheden. Mijn eigen ronde had een grillig beeld. Op de eerste negen maakte ik te veel fouten, vooral bij chippen, om te kunnen spreken van redelijk resultaat.

De opgelopen achterstand ten opzichte van mijn handicap maakte ik bijna helemaal goed, door vanaf hole 10 achtereenvolgens een bogey (met waterbal), birdie, par (op de moeilijkste hole) en bogey te scoren. Na een mislukte twee slag op 14, die out of bounds ging, moest ik op deze hole een 8 noteren. Op de par 3 15de kon ik nog wat terugdoen door een degelijke par, maar toen was de pijp leeg. De volgende drie holes leverde nog maar één schamel stableford puntje op. Totalen voor de ronde: 101 bruto, 78 netto en 29 stableford punten.

Maandagochtend

Zilver verlies je en brons win je. Dat is altijd de akelige conclusie bij toernooien die volgens het knock out systeem worden gespeeld. Maar dat maakt de prestatie er niet minder op. Met dit materiaal in deze vorm zover komen in een toernooi is een geweldige prestatie. Wat ik al vreesde gebeurde echter wel, het geluk liet ons iets te vroeg in de steek. Of heeft Cruijff gelijk als hij oreert: “geluk dwing je af”.

Het verwachtingspatroon rondom Oranje had weer eens ongekende hoogte aangenomen. Het feesten was al ver voor de eigenlijke wedstrijd begonnen. We spraken al uitgebreid over hoe goed de prestatie zou zijn, toen deze nog geleverd moest worden. De grote van Gaal wist gisteren wel hoe dat kwam. Voetbal (sport) had volgens hem de plaats ingenomen van religie en daarom stroomde mensen massaal samen op pleinen in heel Nederland (om de hoogpriesters te aanbidden).

Zelf maakte ik mij gisteren ook weer schuldig aan de “wat als” fout of anders gezegd het te ver vooruit denken. Maar dan niet voor de beeldbuis, maar op de golfbaan. Na een redelijke start, ging ik op bepaalde holes forceren met fouten en ongelukkige waterballen tot gevolg. Briljante slagen werden afgewisseld met domme fouten. Ik was te veel met het eindresultaat bezig, want de omstandigheden waren toch zo ideaal. Dom, want uiteindelijk stond er de povere score van 104 slagen (netto 81) op de kaart.

Nu even drie weken geen wedstrijden, ga die periode maar eens gebruiken om mij voor te bereiden op het tweede deel van het seizoen.

Dat Robert Jan Derksen in het spoor van de Molinari broertjes en een herboren Darren Clarke zich voor het tweede opeenvolgende weekend naar een plaats in de top 20 speelde is op eerste gezicht wellicht niet zo spectaculair. Maar bedenk dan wel dat als je week in week uit mee kan doen in de top van het klassement, de kans op een overwinning een stuk groter en realistischer wordt.

Als laatste een compliment voor Rolf Muntz die zich op Sport 1 ontpopte als zeer verdienstelijk en deskundig commentator bij de het live verslag van het Schots Open.