Nederlanders op de Challenge Tour: hoe staan ze ervoor?

Tuesday 19-10-2010 13:20 door Anders Dielessen [7 reacties]

» Meer afbeeldingen

Het hele jaar is er op Golfvisie veel aandacht uitgegaan naar de twee belangrijkste toernooien binnen het professionele golf: De Europese Tour en de PGA Tour. Zo hier en daar is er wel eens verwezen naar andere belangrijke wedstrijden, maar in deze blog wil ik wat uitgebreider kijken naar een vooral voor Nederlandse golffans belangrijk wedstrijdcircuit: de Challenge Tour.

Op deze tour (de opstap naar de Europese Tour) zijn in 2010 namelijk vijf Nederlanders regelmatig actief geweest: Floris de Vries, Richard Kind, Taco Remkes, Wil Besseling en Inder van Weerelt. Met nog twee toernooien te spleen op de Challenge Tour is het tijd om de balans op te maken. Hoe hebben ze het gedaan?

Kort eerst wat er op het spel staat. Op de Challenge Tour streeft iedere speler er naar om aan het eind van het seizoen bij de twintig besten te staan. Die klassering geeft namelijk recht op een kaart voor de Europese Tour voor het jaar daarop. Hierbij geldt wel: hoe hoger hoe beter. De nummer 20 zal minder wedstrijden kunnen spelen dan de nummer 10 en de nummer 10 speelt weer minder dan de nummer 1. De andere belangrijke grens ligt op de tachtigste plek van de rankings. Spelers binnen de top-80 hebben in het volgende jaar speelrecht op de Challenge Tour. Spelers daarbuiten niet.

Goed, de Nederlanders. Laten we beginnen bij de best presterende landgenoot: Floris de Vries. De 21-jarige de Vries promoveerde vorig jaar vanuit de EPD Tour naar de Challenge Tour en hij heeft het maximale uit zijn jaar gehaald. Mede dankzij een zege in het Toscaans Open en drie andere top-5 klasseringen staat hij op dit moment op een zevende plek op de ranglijst. Zijn kaart voor de Europese Tour voor 2011 is dus zeker, de vraag is alleen nog hoe goed deze kaart zal gaan worden. Goede prestaties in de laatste toernooien kunnen wat dat betreft zeer waardevol zijn.

De opkomst van de Vries is indrukwekkend. Dat hij talent heeft staat eigenlijk al jaren vast, als amateur won hij al een aantal mooie wedstrijden. Het probleem zat hem bij de Vries echter altijd in zijn hoofd. Verwend en agressief gedrag zaten hem in het verleden wel eens in de weg, maar het lijkt erop dat hij die demonen heeft weten te verdrijven. Het zal lastig worden op de Europese Tour voor de Vries, maar hij is nog jong en heeft nog genoeg tijd om zich te blijven ontwikkelen.

Na de Vries is het heel lang zoeken om de volgende Nederlander op de rankings te vinden. Pas op plek 72 vinden we Wil Besseling terug. Voor hem kan 2010 niet anders dan teleurstellend genoemd worden. Besseling verloor vorig jaar als rookie zijn kaart op de Europese Tour. Vervolgens kwam hij in de Qualifying School één slag tekort om zijn kaart alsnog zeker te stellen en moest hij een stapje terug doen naar de Challenge Tour, de tour waar hij in 2008 het Colombia Masters won.

Deze tegenslag heeft Besseling klaarblijkelijk het hele jaar bij zich gedragen. De cijfers zijn sprekend. In 18 wedstrijden haalde Besseling dit jaar slechts zeven keer de cut. Een 7de plek in het Turkish Airlines Challenge in mei was zijn beste resultaat. Besseling zal via de Qualifying School weer gaan proberen om toch de Europese Tour te halen, maar gezien zijn spel dit jaar is het maar de vraag of hij daar iets te zoeken heeft.

Op drie plekken onder Besseling vinden we de volgende Nederlander. Richard Kind neemt de 75ste plek in. Samen met de Vries promoveerde Kind in 2009 vanuit de EPD Tour naar de Challenge Tour, maar voor Kind is het iets moeilijker aanpassen geweest. De seizoenstart was desastreus: in de eerste zeven wedstrijden haalde hij geen enkele maal de cut. Gelukkig voor hem trok zijn niveau daarna wat bij en met acht gehaalde cuts in de volgende 14 wedstrijden heeft hij nét genoegd verdiend om ook in 2011 op de Challenge Tour te mogen spelen.

Hoewel de resultaten van de Golf Team Holland speler zeker niet erg aansprekend zijn, kun je hem niet al teveel aanrekenen. Het behouden van speelrecht is prima wanneer je voor het eerst actief bent op dit niveau, maar in het komende jaar zal hij echt wel iets meer moeten laten zien. Het bestaan in de middenmoot van de Challenge Tour is namelijk niet heel erg inspirerend.

Na Kind is het weer lange tijd zoeken voor de vierde Nederlander. Inder van Weerelt komen we namelijk pas op plek 113 tegen. Net zoals Besseling speelde van Weerelt in 2009 op de Europese Tour, maar verloor daar ook zijn kaart. Waar Besseling het hoofd op de Challenge Tour nog (net) boven water heeft weten te houden, is van Weerelt volledig kopje onder gegaan. Vijf gehaalde cuts in 17 wedstrijden is gewoon belabberd. Van Weerelt moet hopen op een miraculeus goed resultaat op de Qualifying School om volgend jaar ergens te kunnen spelen.

De slechte resultaten van van Weerelt zijn voor mij onverklaarbaar. Volgens mij heeft hij talent genoeg, maar het lijkt er nooit uit te komen. Misschien is van Weerelt typisch een speler die de zaken teveel analyseert en daarbij zoveel blokkades opwerpt dat presteren onmogelijk wordt. Laten we hopen dat hier ooit nog verandering in komt, want van Weerelt is een aardige jongen en succes is hem zeker gegund.

Dan vinden helemaal op plek 150 pas het zielige hoopje golfer Taco Remkes tegenwoordig is. Remkes was het helemaal in 2008: drie zeges op de Challenge Tour, waaronder de Dutch Futures in eigen land, een ‘battle field promotion’ naar de Europese Tour, goede sponsors en bekendheid bij het grote publiek.

Twee jaar later is er van deze euforie helemaal niks over. Zijn jaar op de Europese Tour in 2009 verliep matig, en 2010 op de Challenge Tour dramatisch. In 16 toernooien waren er vijf gehaalde cuts. Een 16de plek in het Allianz Open was zijn beste prestatie. Ondertussen ligt Remkes ook al uit de eerste fases van de Qualifying School en dus heeft Remkes afgezien van de EPD Tour nergens om te spelen in 2011. Zo hard kan topsport zijn.

Wat vind jij van het presteren van de Nederlanders op de Challenge Tour? Deel je visie in de comments!