Louis Oosthuizen wint met overmacht het Brits Open

Sunday 18-07-2010 22:02 door Anders Dielessen

» Meer afbeeldingen

Westwood? Casey? Kaymer? Stenson? Karlsson? Eén van de spelers uit dit rijtje met illustere Europeaanse topspelers zou er toch wel in moeten slagen om enige druk uit te oefenen op de Zuid-Afrikaan Louis Oosthuizen die met vier slagen voorsprong aan de laatste ronde van het Brits Open begon. Niets was echter minder waar. In één van de saaiste ontknopingen van een major van de afgelopen jaren legde Oosthuizen iedereen die aan hem twijfelde het zwijgen op door uiteindelijk met liefst acht slagen verschil zijn eerste major te winnen.

Vanaf het begin van de laatste ronde slaagde niemand er in om echt op stoom te komen. In opnieuw winderige omstandigheden waren birdies schaars en moest iedereen het doen met parren. Voor Oosthuizen was dit scenario ideaal; hij kreeg de kans om in zijn spel te komen en maakte dan ook nauwelijks fouten.

Uiteindelijk was het Lee Westwood die tweede werd dankzij een ronde van 70 slagen (-2). Kaymer kwam zelfs niet tot een ronde onder par (74, +2), Stenson werd derde na een ronde van 71 (+1) en de ronde van Karlsson zakte na een aardig begin als een pudding in elkaar.

Ondanks dat hij uiteindelijk slechts gedeeld derde werd, kwam de meeste druk van Paul Casey. Rond de turn naderde hij Oosthuizen tot drie slagen voordat het noodlot toesloeg op hole 12. Een gehookte drive in de gevreede ‘gorse’ (dicht struikgewas) van de Old Course maakte een einde aan zijn titelaspiraties. Hij moest een triple bogey 7 noteren en toen Oosthuizen op die hole een birdie maakte was het een gelopen race.

Oosthuizen kon de ronde op zijn gemak uitspelen en kwam uiteindelijk zelfs dicht in de buurt van het toernooirecord van Tiger Woods dat op -19 staat. Oosthuizen moest het echter doen met -16, maar dat zal hem verder een zorg zijn. Na Locke, Player, Els, Goossen en Immelman werd hij zondag de zesde Zuid-Afrikaan met een majorzege op zijn palmares.

De vraag is nu tot welk soort speler Oosthuizen zal uitgroeien. Vóór deze week had hij één zege op de Europese Tour op zijn naam staan en daarbij ook diverse zeges op de Zuid-Afrikaanse Sunshine Tour. Zoals hij deze week speelde kan Oosthuizen zomaar de nieuwe Els of Goossen worden, maar het kan ook zijn dat hij na spelers als Shaun Micheel of Todd Hamilton de volgende majorwinnaar wordt waar weinig meer van vernomen wordt.

Getuige zijn prestatie deze week, zijn prachtige swing en zijn ‘composure’ gedurende de laatste rondes wil ik Oosthuizen echter het voordeel van de twijfel geven en denk ik dat we het laatste nog niet hebben gezien van deze sympathieke Zuid-Afrikaan.

Opvallend was deze week het ontbreken van de Amerikaanse toppers bovenin het klassement. Nummers 1 en 2 van de wereld Tiger Woods en Phil Mickelson waren in het weekend geen factor en andere gevestigde namen als Jim Furyk en Steve Stricker misten zelfs de cut. Het waren spelers als Sean O’Hair, Ricky Barnes en Nick Watney die de eer van de Amerikanen enigszins wisten te verdedigen.

Tot slot nog even aandacht voor Rory McIlroy. Ook vandaag bewees hij weer eens dat we met hem te maken hebben met een echte topper. Hij ging zondag rond in 68 slagen (-4) en steeg daarmee naar plek 3 in het klassement. Het is erg knap hoe McIlroy zich na zijn desastreus verlopen vrijdag terug heeft weten te vechten en nog een mooie klassering uit het vuur heeft weten te slepen. Het zou me daarom niks verbazen als hij over vijf jaar wel de Claret Jug in ontvangst mag nemen op de 18de green van de Old Course in St. Andrews.

Op naar het laatste major van het jaar nu op Whistling Straits dat over een maandje gespeeld wordt. De wedstrijd daar gaat ongetwijfeld vuurwerk opleveren, maar eens te meer werd deze week duidelijk dat golf nergens meer thuis is dan op de Old Course.