In de marge.. - Deel XXIV - Hilversûm

Sunday 11-09-2011 0:05 door Andre Holt [1 reacties]

Er is zoveel te vertellen dat ik niet weet waar ik moet beginnen of hoe ik er een verhaal van moet maken, daarom vandaag een pallet van de indrukken die ik de laatste dagen heb opgedaan. Begin met azijn om dan toe te werken naar het zoet.

CHARDONNAY HOOLIGANS
Opeens was er rumoer op het terras, men was wat aan het keuvelen onder het genot van een glaasje wit, toen plots uit het niets een klein wit balletje tussen de mensen viel. “Zo is dit nu zo’n golfballetje,” zei de brutaalste van het stel. “Nou die neem ik mee voor mijn kleinzoon, toch geinig zo’n aandenken”.

Louis Oosthuizen keek vertwijfeld zijn bal na. Zijn tweede slag op hole 18 vloog onbedoeld naar rechts, erg naar rechts, en kwam ergens op het terras van de B.. lounge terecht. “Free drop, chip and a putt,” waren de bemoedigende woorden van zijn caddie, die ook uiteindelijk waar bleken te zijn.

Aangekomen bij de plaats de onheil, informeerde de caddie of er nog iemand geraakt was en of hij de bal terug kon krijgen. Nu stonden ineens alle gezichten op het terras gericht op de baan, en heel zacht klonk er een hooliganachtig spreekkoor “die krijg je niet meer terug, die krijg je niet meer terug..”. Op de wijs die ze wel eens gehoord hadden toen ze in de Kuip in een business lounge zaten.

Omstandig legde caddie en Oosthuizen zelf uit, dat hij de bal echt nodig had omdat het anders een verloren bal was met alle gevolgen van dien. Net als een voetbal die in het verkeerde vak terecht gekomen is, werd uiteindelijk de bal over de balustrade geworpen.

Al mijmerend op de tribune kwam ik tot de vraag “zijn we in wezen niet allemaal hetzelfde en is alleen het drankje anders”.

COMMERCIE
Laat ik voorop stellen dat zonder commercie er geen KLM Open mogelijk zou zijn, maar desondanks toch het volgende.

Het slechte weer van de afgelopen maanden en met name de afgelopen week speelde de organisatie behoorlijk parten. De bizarre omstandigheden vragen om inzet en flexibiliteit van iedereen die bij het toernooi betrokken is.

Greenkeepers draaien op de onmogelijkste tijden overuren en na twee dagen staan de wallen diep onder hun ogen. Vrijwilligers maken overuren of moeten uren wachten tot dat ze hun taak kunnen uitvoeren. Spelers en caddies moeten de tijd zien door te komen en er voor zorgen dat ze goed geprepareerd aan de start verschijnen. Onder de deur van het crisiscentrum komt rook vandaan, het is een chaos en iedereen is bezig om deze zo goed mogelijk op te vangen. Dit betekent ook dat er door gespeeld wordt tot het donker is. De marshalls houden iedereen de hele, lange, dag in toom, zodat de spelers hun volle concentratie kunnen richten op hun slag of put.

Iedereen wijkt af van het normale programma, behalve in het promodorp. Daar zouden om18:00 uur de festiviteiten beginnen en die beginnen dan ook om 18:00 uur. Exact op dat tijdstip draait de DJ de knoppen van zijn draaitafel vol open en klinkt er dance muziek. Maar deze is niet alleen te horen in de village, maar ook op alle holes in de baan. ONBEGRIJPELIJK MAAR WAAR!

REINIER SAXTON
Op mijn carryboard stond vrijdagmiddag de naam SAXTON bovenaan met daaronder de namen van Joakim Haeggman en Lloyd Saltman. Zo kon ik 11 holes getuige zijn van een goede ronde van onze jonge landgenoot. Gestart op hole 9 was hole 1 de laatste die de heren moesten spelen.

Na een gemiste birdieputt had Reinier een niet al te lange putt over voor een par. Op dat moment stond hij level voor het toernooi en dat was ook de projected cut. Hij was net bezig met zijn routine toen de toeter ging en gelijk kwam iemand vertellen dat hij de hole nog mocht uitspelen. Geroutineerd begon hij daarna weer aan zijn routine, maar moest deze toen hij boven de bal stond weer afbreken omdat er weer een toeter ging. Weer opnieuw beginnen, en u kunt het al raden, hij miste de putt. Gelukkig heeft hij dit zaterdagochtend recht gezet en als nog het weekend gehaald.

DYLAN BOSHART
Trots als een pauw vertelde vader Jan op onze club dat zijn zoon een wildcard voor het KLM Open had gekregen. “Hopelijk kan hij het weekend halen, dat zou helemaal geweldig zijn” waren de profetische woorden van de mannelijke helft van het trotse ouderpaar.

Nu moet u weten dat Dylan nog steeds lid is van Golfclub Hitland, weliswaar speelt hij nu voor Broekpolder, maar het is allemaal begonnen op Hitland. Waar hij ook houder van het baanrecord is.

Na twee dagen samen met Robert Jan Derksen beste Nederlander en ruim door naar het weekend, is een prestatie waarop we met zijn alle wel gehoopt hadden maar wat we niet hadden durven dromen.

Het is een geweldige prestatie, wat er ook verder die weekend gebeurt. Deze ongelofelijke ervaring heeft hij maar even in zijn zak gestoken.

EPILOOG
Tot zover wat opviel op dag twee, er zijn nog meer verhalen maar die bewaar ik voor een volgende blog.

Mocht u dit weekend het KLM Open nog gaan bezoeken of een keer in de toekomst. Als u dan een vrijwilliger ziet, doen een stapje opzij om het vrij baan te geven of geef spontaan een schouderklopje. Want deze mensen verzetten heel veel werk om alles mogelijk te maken.