In de marge.. - Deel XXI - Top- of tobgolf?

Saturday 21-05-2011 7:00 door Andre Holt [4 reacties]

Een Nederlandse golf(st)er in het Rydercup of Solheim Cup team. Dit is één van de doelstellingen die de NGF zich in het kader van het topgolf beleid heeft gesteld een aantal jaren geleden. Hoewel het damesgolf niet zo’n hoog aanzien had destijds, blijkt nu dat de beleidsmakers heel blij moeten zijn met de toevoeging ‘of Solheim Cup’. Christel Boeljon gaat namelijk in haar eentje al deze beleidsmakers redden. Na haar overwinning in het Turks Open, blijkt ze zich in een echte topvlinder te hebben ontwikkeld. Een topspeelster die moeiteloos wekelijks in het top van het klassement rond fladdert.

Beleidsmakers zullen allemaal wijzen op dit succes en zoals altijd zal succes vele vaders hebben (nooit moeders overigens, want die weten beter). Maar we moeten er voor waken dat dit succes niet verhult dat het verder niet zo geweldig gaat met de ontwikkeling van het Nederlandse golf.

Exemplarisch voor het uitblijven van ontwikkelingen is Wil Besseling. Enige jaren geleden nog gekroond als wereldkampioen bij de amateurs. Van het team destijds de beste speler. Maar kon zich niet handhaven op de Europese Tour. Dat kan gebeuren, maar breekt nu week in week uit ook geen potten op een niveautje lager. Met deze week als dieptepunt een roemloze afgang in het Madeira Islands Open. Nummer 138 met +13, cijfers die aanwijzing zouden kunnen zijn voor het in de wilgen hangen van je golfstokken.

Het Madeira Island Open is het slechts bezette toernooi van de Europese Tour. In de week dat de top van het golf, met onder hen de belg Colsaerts, de krachten met elkaar meet in een matchplay toernooi, speelt het tweede, derde en soms vierde garnituur een toernooi op het hoogste niveau op het Portugese bloemeneiland. Onder hen drie jonge Nederlandse golfers, een ideaal platform om te stunten. Want een topnotering of zelfs overwinning in zo’n toernooi kan je carrière opeens een heel andere wending geven. Maar nee, verder als geploeter in de marge komen onze jongens niet.

Beleidsmakers zullen mij, in reactie op deze blog, wijzen op de successen van Derksen, Lafeber en niet te vergeten Luiten. Ja, de eerste twee doen verdienstelijk mee op het hoogste niveau en hebben hun overwinningen ook meegepakt en zullen dit wellicht nog een keer doen. Maar ze zijn en zullen niet doordringen tot de absolute top. Luiten heeft wel de potentie, maar heeft de belofte tot nu toe nog niet ingevuld. Gezien de snelheid waarmee leeftijdgenoten zich hebben ontwikkeld (bijvoorbeeld Kaymer), is er enige vrees dat de absolute top langzaam uit het gezichtsveld verdwijnt.

Maar de beleidsmakers zullen rustig gaan slapen, met een foto van Christel onder hun kussen. Zij zullen de komende jaren wijzen op haar succes en daarmee onderbouwen dat hun beleid goed was en is.

Net als Johan ben ik een Amsterdammer die in den vreemde woont (want zo mag je de rook van Rotterdam wel noemen voor een Amsterdammer). Dus zal ik ook in een column de knuppel in het hoenderhok gooien. Het beleid faalt, we zijn te lief in Nederland. Streven altijd naar geleidelijke ontwikkeling en zijn al tevreden met een top 30 notering. ‘Die komt er wel!’, roepen we jaren achtereen om dan na een jaar of tien te constateren dat ook deze golfer kan worden bijgeschreven op het lijstje van vergeten golfers.

De winnaarsmentaliteit ontbreekt in ons land, overigens niet alleen in golf. We zijn ongelofelijk goed georganiseerd. In Frankrijk zijn bij de bond maar een paar duizend golfers meer geregistreerd, maar zij hebben veel meer golfers die in de top meedraaien en zij hebben de Ryder Cup in 2018.

Dus in plaats van teren op de successen van één enkele topper is het zaak om keihard aan de slag te gaan. Is het zaak om winnaars te kweken. Niet alleen goede golfers die het op de momenten dat het er op aankomt falen, maar mannen en vrouwen die willen winnen en bereid zijn daar alles voor te doen. Die willen winnen en er ook van overtuigd zijn dat ze het kunnen. Die willen winnen en het ook doen.

Dus de bezem door het NGF kantoor, uit die blazers, de mouwen opstropen (vergeef deze Amsterdammer dat hij een Rotterdamse uitdrukking moet gebruiken) en aan de slag gaan!