In de marge.. - Deel XVII - Heden of nu?

Monday 10-01-2011 8:00 door Andre Holt [1 reacties]

Nog een paar dagen en het is onbeleefd om elkaar het beste toe te wensen voor het nieuwe jaar. Dus grijp ik deze kans aan om u een gelukkig en gezond 2011 te wensen. Ik hoop dat het u gegeven is om alle uitdaging (goede en slechte) die het leven voor u in petto heeft het hoofd te bieden.

Maar wat mij betreft sluiten we vandaag ook de periode van terug- en vooruitblikken af. We hebben iedereen die dat verdiend en ook soms degene die dat niet verdienen overladen met complimenten. Complimenten die de ontvanger blozend in ontvangst neemt en complimenten die vaak tot hoog gespannen verwachtingen voor de toekomst leiden. We hebben bedacht wat er allemaal in 2011 gaat gebeuren, waar we naar uitkijken of wat ons angst in boezemt.

De hoogste tijd om dus weer over te schakelen naar het heden. Iets wat ons golfers als muziek in de oren moet klinken, want als we alle boeken en artikelen mogen geloven is dat de staat waarin wij als golfers het beste presteren. “Blijf in het heden, slag voor slag,” U kent vast al die goede raad wel.

Volgens van Dale betekent het zelfstandig naamwoord heden; “de tegenwoordige tijd”. Wikipedia gaat zelfs iets verder: “Onder heden wordt vaak het actuele moment, nu, de tegenwoordige tijd verstaan. Heden is een wat ruimer begrip dan nu. Nu is deze seconde, deze milliseconde, deze yoctoseconde, kortweg dit moment. Heden is vandaag, dit jaar, deze periode, afhankelijk van de context.”

Wat leert ons deze theoretische les in het begrip ‘heden’ ons? Dat we als golfers dus eigenlijk meer over het begrip ‘nu’ moeten praten dan de term heden te gebruiken. Dat is natuurlijk haarkloverij op de vierkante millimeter, maar toch je kan maar beter de juiste termen gebruiken.

Of is ‘heden’ toch de goede term? Als kind hoorde ik deze term voor het eerst toen mijn opa voor het eten, grotendeels binnensmonds, het Onze Vader op zei. Mijn opa was helemaal niet zo gelovig, maar hem was geleerd om voor het eten te bidden. Als goed Zeeuw, ook al woonde hij al jaren in Amsterdam, deed hij dat dan ook trouw. Over discipline gesproken.

Als niet gelovige ken ik de tekst van het Onze Vader niet, maar de zinsnede “Geef ons heden ons dagelijks brood” is mij altijd bijgebleven, omdat dit het punt was waarop mijn opa, even van binnensmonds gemompel overschakelde naar een wat luidere en duidelijkere stem. Die overigens al snel weer vervaagde in het bekende gemompel.

Maar goed we kregen dat dagelijks brood, of wat het er ook op tafel stond, direct. Niet ergens die dag of in die week, nee op hetzelfde moment. Dus heden is voor mij hetzelfde als nu, wat de geleerden ook zeggen!

Het maakt eigenlijk niet zoveel uit. Als je maar niet vooruit gaat denken of te lang stil blijft staan bij die slechte slag. Doe je ding en dan komt het allemaal wel goed. Dat laatste is een veel gehoorde term tegenwoordig; “ik doe mijn ding”. Wat dat ding dan precies is, dat is niet duidelijk. Maar dat is weer een prachtig onderwerp voor een volgende keer.