In de marge.. - Deel VIII - Uit het leven van een blogger

Monday 11-10-2010 7:09 door Andre Holt

Steeds vaker word ik geconfronteerd met mensen die tegen mij zeggen “we lezen er wel over in je blog” of woorden van die strekking. Bij het ontvangen van complimenten over mijn blogs wordt mijn ijdelheid gestreeld, dat kan en wil ik niet ontkennen. Als echte Calvinist, ontvang ik deze lofuitingen uiteraard bescheiden en klop ik mijzelf niet op de borst.

Voor de jongeren onder u, een Calvinist heeft niets van doen met de producent van borrelnootjes, ook is er geen relatie met de bekende modeontwerper. De term Calvinist is verbonden aan de volgers van de reformator Calvijn. Tot zover dit korte geschiedenis intermezzo.

Toch wil ik u niet onthouden dat ik bijna naast mijn schoenen ging lopen, toen iemand mij vertelde dat hij tot aan de laatste alinea geloofde dat ik daadwerkelijk een ontmoeting had gehad met een bekende golfer, ergens in een first class lounge in Amerika.

Afgelopen vrijdag was het de laatste wedstrijd uit een serie van twaalf in kader van de herendag op mijn golfclub. Deze serie wedstrijden noemen wij toepasselijk de ballenlawine. Ballenlawine omdat de nummers 1 tot en met 15 van het eindklassement –wat opgemaakt wordt op basis van de 8 beste stableford scores, inclusief CSA- een toenemend aantal ballen wint. Nummer 15 kreeg 4 ballen en de nummer 1, naast een beker, 60 ballen.

Wij van de herencommissie zijn er praktisch ingesteld, dus is er maar één prijsuitreiking per jaar. Maar dan doen we het ook goed. De voorzitter van onze commissie, had zich voor de gelegenheid in een opvallend geruit jasje gestoken en zijn 15 jaar oude verenigingsdas omgeknoopt.

Bij aanvang van de prijsuitreiking, liet hij in een korte speech weten dat er het komende jaar een wisseling van de wacht zou zijn in de commissie. Drie commissieleden van het eerste uur zouden nog één jaar doorgaan, maar voorzitter en secretaris zouden wel al hun functie overdragen. Als ik u vertel dat bij de aankondiging van de nieuwe voorzitter er onverwacht een gloedvol betoog werd gehouden om de Golfvisie site eens te bezoeken en de blogs van ondergetekende te lezen, dan hoef ik niet uit de doeken te doen wie volgend jaar voorzitter is van de herencommissie!

In eerdere blogs heb ik al een aantal keren vraagtekens gezet bij het fenomeen CSA. Na afgelopen vrijdag, heeft dit wangedrocht bij mij volledig en voor eeuwig afgedaan. Wat was het geval. Na 11 wedstrijden bezette ik de 3de plaats in het klassement van de ballenlawine. Eén punt achter nummer 2 en drie punten voor op nummer 4. Zelf speelde ik niet goed en verbeterde mijn slechtste score van de acht wedstrijden niet, dus nummer 2 die bij mij in de flight speelde en zijn score wel verbeterde kon ik niet meer achterhalen. Nummer 4 verbeterde zijn laagste score met twee punten, dus mijn podiumplek was veiliggesteld dacht ik.

De kille cijfers die het systeem berekende nadat alle scores waren ingebracht, zorgde uiteindelijk voor een dramatische ontknoping. CSA +1. Nummer 4 kreeg een extra punt bij zijn score en kwam op gelijke hoogte. Wedstrijdreglement schrijft voor dat dan de rangschikking wordt bepaald op basis van het resultaat in de laatste wedstrijd. Dus greep ik met een 4de plaats naast het podium en de gegraveerde whisky glazen. Dat de 4de plaats uiteindelijk nog 48 ballen opleverde was niet meer dan een pleister op de wond. Het was maar goed dat wij als commissie na afloop gezamenlijk een hapje gingen eten. Met een goed glas wijn was de bittere smaak van de nederlaag snel weggespoeld.

Na afloop van de prijsuitreiking maakte weer een aantal mensen de opmerking “we lezen het wel in je blog”. Hoop dat ze dat ook hebben gedaan.

Epiloog
Anderhalve dag later wil ik niets aan mijn blog veranderen, maar er nog wel iets aan toevoegen. Zondagmiddag onder de douche bedacht ik mij dat mijn mindere spel op vrijdag twee oorzaken had. Geen focus, was overgeconcentreerd die dag en was te veel bezig met het eindresultaat. Kon daardoor tijdens de ronde onvoldoende focussen en verviel in de oude fout om te veel te willen doen, dingen forceren. Je weet het, maar het overkomt je zo nu en dan toch weer. Wat ook nog leidde tot een technische fout, verkeerde gewichtsverdeling in de backswing door overactieve heupen. Had dit zelf tijdens oefensessies op zaterdag en zondag niet door.

In de rust van de badkamer, terwijl het water uit de regendouche op mij neerkletterde, maakte ik de backswing beweging. Gelukkig waren er geen camera’s aanwezig want dit moet er zo belachelijk hebben uitgezien dat een YouTube hit niet uitgesloten was.

Toen voelde ik het en zag het ook. Zaterdag staat er een training met de pro op het programma, weet nu in ieder geval al één ding waaraan gewerkt moet worden.

Moraal van dit verhaal, oefenen alleen helpt niet, zeker verkeerd oefenen niet. Soms moet je een stap terug doen en even weer terug naar de basis gaan of nog beter een pro inschakelen.

Wat zijn de meningen van de Golfvisielezers over de CSA? Deel je visie in de comments!