In de marge.. - Deel IV -  Even niet is goed!

Monday 18-10-2010 8:00 door Andre Holt [3 reacties]

Starend naar het witte vlak op zijn beeldscherm, prakkiseerde hij zich suf waarover hij het deze week weer eens moest hebben. Paden zoals Kaymer, nummer 1 positie, Ryder Cup, Nederlanders, etc, waren allemaal al bewandeld door anderen. Je kon wel zeggen dat ze inmiddels platgetreden waren. Net zo platgetrapt als het gras (naast de baan) op Celtic Manor.

De afgelopen tijd was het redelijk eenvoudig gelukt om iedere week een aardig stukje af te leveren, maar nu wist hij even niet iets zinnigs aan het papier toe te vertrouwen. Een obligaat stukje over “the Fall series” in Amerika of “the Race to Dubai”, daar had hij geen zin in. Al die bijna vergeten golfers die vechten om behoud van hun speelrecht op de Amerikaanse of Europese Tour, daar kon je toch geen leuk stukje van brouwen. Laat staan over de ontknoping van “the Race to Dubai”, zeker nu het al vaststond dat een Duitser zou gaan winnen. (noot: Golf is één van de weinige sporten waar de Spanjaarden op het ogenblik niet de boventoon voeren en alle overwinningen opeisen).

Het leek wel of met het intreden van de herfst ook langzamerhand, zoals ieder jaar, een soort golfmoeheid zich van hem meester had gemaakt. Maar niet alleen van hem, ook om hem heen lieten medegolfers de stokken wat vaker staan of werden deze drastisch voor drie maanden achter slot en grendel geplaatst. Niet zelden onder drang van het thuisfront die ook wel eens samen wat leuks wilde gaan doen.

Vooral vrouwen die zelf niet golfen, kunnen niet begrijpen dat op de ranglijst van leuke dingen golf toch onbetwist en op grote afstand van de rest op nummer 1 staat. Met een ironische glimlach rond zijn mond bedacht hij zich dat het wel goed was om het thuisfront wat aandacht te geven. Uiteindelijk leidt golfen tot meer scheidingen dan huwelijken. Met net 23 jaar achter de rug, was hij nog niet van plan zijn huwelijk op te geven voor het golf.

Waarom iets leuks doen met je vrouw altijd uitloopt op winkelen dat wist hij ook niet. Een winkelstraat is voor een golfer, die graag in de natuur en buitenlucht is, een bezoeking. Winkel in winkel uit en niemand om je tas(sen) te dragen. Een buggy om de aankopen van winkel 1 naar winkel 2 en zo tot winkel 18 te vervoeren, behoorde ook al niet tot de uitrusting. Nee, als een ware caddy loopt de golfer achter zijn winkelende vrouw aan. Waar de golfer het na de 18e tijd vindt om uit te rusten in de 19de, gaat zijn vrouw onverminderd door. Kopje koffie tussendoor is leuk, maar dan weer op weg naar dat leuke winkeltje achter die vijver. In eerste instantie lastig te bereiken maar je kan er toch met een redelijke “score” wegkomen.

Zijn gedachten dwaalden verder af. Terug naar vorig jaar toen hij die grote fout had gemaakt. Op een onbewaakt ogenblik op een zondag in oktober had hij, aan zijn vrouw, te kennen gegeven dat die live beelden van wat mindere golftoernooien hem toch niet zo boeiden. De zaterdag daarop stonden verf en kwasten al klaar. Met haar liefste stem had ze gezegd “ach als je dan toch verveelt dan kan je dat halletje ook wel even verven”.

Na een winter lang met weekenden die grotendeels gevuld waren met klussen, winkelen en het onvermijdelijk familiebezoek, was hij zijn vrouw eeuwig dankbaar. Als golfer voelde hij zich weer helemaal herboren en kon niet wachten tot hij het gras weer onder zijn voeten zou voelen.

Op een frisse ochtend eind februari sloeg hij zijn eerste bal van het jaar. De meest perfecte bal van dat jaar, dat wil zeggen, hij sloeg dat jaar geen bal meer die zo goed en bevrijdend zou aanvoelen. Toen hij die ochtend thuis kwam en met zijn koude lippen zijn vrouw met veel passie zoende, wist ook zij dat het goed was. Hij zou weer veel weg zijn, maar hij hield toch weer een beetje meer van haar.

Reageer op de blog van André door een reactie in de comments achter te laten!