In de marge.. - Deel III - Evaluatie van de vier majors van 2010

Monday 23-08-2010 8:00 door Andre Holt [5 reacties]

Er is al veel geschreven over de vier majors van dit seizoen. Maar deze week, in de marge, een aparte terugblik op de vier grootste golftoernooien.

Voor iedere modale golfer zou een serie van 4de, 4de, 23ste en 28ste in de vier majors een prima resultaat zijn. Voor de meest besproken golfer van het afgelopen jaar – en vele jaren daarvoor – was het een teleurstellende serie. Zeker omdat er in de rest van het seizoen geen overwinningen werden behaald. Alle winnaars van een major dit seizoen hebben namelijk één ding gemeen. Hun prestatie stond in de schaduw van het niet presteren van de nummer 1 van de wereldranglijst.

Phil Mickelson was heel blij na het winnen van de Masters. Terecht, met een geweldige prestatie sloot hij een moeilijke periode in zijn leven af. Een verdiende overwinning, alleen al om de geweldige en gedurfde slag tussen de bomen vandaan op de 13de hole op zondag.

Wij maar denken dat topgolfers doorgewinterde professionals zijn, maar niets is minder waar. Als een kind dat na Sinterklaas zijn nieuwe speelgoed op school laat zien, showde Phil zijn groene jasje aan de wereld in een fast food restaurant. Het smoesje dat het fris was en dat hij even geen ander jasje bij de hand had was even ontwapenend als doorzichtig.

Phil komt met zoiets gewoon weg omdat het een sympathieke knaap is, een publiekslieveling. Het was ook meteen het belangrijkste wapenfeit van Phil dit seizoen. Verdere overwinningen bleven uit, maar goed volgens zijn eigen zeggen is een seizoen waarin je een major wint een goed seizoen.

De stelling dat het US Open gewonnen werd door de speler die het minste zijn best deed om hem niet te winnen, doet afbreuk aan de prestatie van Graeme McDowell. Al had het er op de laatste dag wel veel van weg, dat veel spelers hun best deden om niet te winnen. Uiteindelijk trok de sympathieke Noord Ier, met een score van level par, aan het langste eind.

Ik moet ook bekennen dat Graeme één van die spelers is waardoor mijn vrouw af en toe naar golf kijkt. Dus was ik blij met zijn overwinning. Al was het maar omdat ik, als ik weer eens naar golf op Sport 1 kijk, als excuus kan gebruiken dat die leuke McDowell weer meedoet.

Na de winst van Louis Oosthuizen in The Open, is het wachten op het boekje “de magie van de rode stip”. Golf is een sport waarin etiquette en sportiviteit voorop staan. Dus klaagde niemand over de verschillen in de weersomstandigheden in de ochtend en middag op de eerste twee dagen. Dus ook niet dat daarom de omstandigheden op de eerste twee dagen voor Louis, in vergelijking tot zijn naaste belagers, een stuk gunstiger waren. Op die dagen kwam de grote voorsprong tot stand.

Het was uiteindelijk knap dat Oosthuizen deze voorsprong wist vast te houden. Dat allemaal mede dankzij de rode stip op zijn handschoen. Een tip van een mental coach om zich in zijn preshot routine te kunnen concentreren.

De week daarop deed Oosthuizen mee aan het Scandinavian Open. Dat het verhaal van de rode stip ook doorgedrongen was tot de regiewagen, werd duidelijk toen keer op keer een zich concentrerende Louis in beeld werd gebracht. Met gebogen hoofd keek hij naar de rode stip op zijn handschoen. Het is aardig omdat één of twee keer in beeld te brengen, maar daarna had die tijd ook gevuld kunnen worden met beelden van andere golfers.
Bijvoorbeeld de Nederlanders. Want het lijkt wel of deze, ook al presteren ze goed, opzettelijk buiten beeld worden gehouden. Nu ben ik op dat punt als oud-korfballer wat gevoelig omdat mijn sport vroeger ook nooit de door ons gewenste aandacht van Studio Sport kreeg..

Aardig was ook de conversatie tussen de twee presentatoren van Sport1 over de stip van Oosthuizen. A: “Wanneer zal dit trucje uitgewerkt zijn?” B: “Nooit als je er in blijft geloven”. Dat presentator A (weet namelijk niet meer wie het was vandaar de aanduiding A) deze vraag stelde was niet verwonderlijk.

Omdat het ritueel van Oosthuizen veelvuldig in beeld gebracht werd, was het mogelijk om het beter te bestuderen. De lichaamshouding en lichaamstaal van de Zuid-Afrikaan gaf de indruk dat het hier meer om een gimmick dan een daadwerkelijk hulpmiddel bij het concentreren ging. De reactie van presentator B is overigens helemaal waar.

Maar Louis won en keerde direct terug naar aarde om een tractor te kopen van zijn prijzengeld. Tegen zoveel nuchterheid kan ik niet op, alleen daarom gun je hem het allerbeste en nog veel overwinningen.

Major golf is een toernooi waarbij 150 deelnemers een balletje slaan en uiteindelijk wint een Duitser*. In de verlenging vanuit een bijna geslagen positie sloeg Martin Kaymer toch toe. Tot zover de vergelijking met het Duitse voetbalteam.

Want dat Martin Kaymer een major zou gaan winnen was een kwestie van tijd. Een absolute topgolfer die gestaag de weg naar boven heeft bewandeld. Ben er van overtuigd dat hij nog lang aan de top zal staan, hij heeft een gouden toekomst voor zich en alles in huis om deze ook waar te maken.

Het enige wat je op hem kan aanmerken is een gebrek aan charisma. Iets waar je zijn tegenstander in de play off, Bubba Watson, niet kan van betichten. Ik was zelf dus teleurgesteld toen Bubba – alleen die naam al – op de 18de hole tijdens de playoff zijn eigen glazen ingooide.

Nog even de FedEx playoffs afwerken, en dan kunnen we weer uitkijken naar het nieuwe seizoen. Iedere major kunnen we dan weer het gebruikelijke lijstje van favorieten opstellen en stiekem hopen dat het weer iemand anders wordt die er met de hoofdprijs vandoor gaat. Of wordt het volgend seizoen toch weer het jaar van Tiger? Want eigenlijk willen we toch dat hij zijn troon weer bestijgt. Al was het maar om dat het zo niet mag eindigen.

Vier majors de revue laten passeren en voor mij rest er nog één vraag. Wie heeft er nu over de vier majors gezien het meest regelmatig gepresteerd. Vanwege het vele rekenwerk heb ik het antwoord daarop nu nog niet, maar er wordt aan gewerkt.

Als u het toevallig weet, laat het dan weten. Gokjes zijn ook welkom!

*Naar een uitspraak van Gary Linker. “Voetbal is een sport waarbij 22 spelers achter een bal aanlopen en uiteindelijk winnen de Duitsers.”

P.S.
Handicap staat nu op 18,5. Week voor de strokeplay clubkampioenschappen, tijdens de herenwedstrijd, een rondje 91 met 37 stableford punten. Voel dat er nog meer inzit en hoop dat het er volgend weekend uitkomt!