Hoe een Tijger een koe bij de horens vat

Friday 13-08-2010 11:55 door Meindert Jan Boekel

Ik moet zeggen dat ik nooit echt fan ben geweest van Tiger Woods. Respect voor zijn prestaties heb ik wel altijd gehad, maar Tiger zelf vond ik verwaand, arrogant, op zichzelf, onvriendelijk, ontevreden, en afstandelijk. Het zijn natuurlijk wel eigenschappen waar een goede speler over moet beschikken maar ik zie anderen dat toch heel anders oplossen.

Het blijft verder natuurlijk raar dat ik dan wel respect had voor zijn prestaties. Hij is al jaren onbetwist de nummer 1 en dan zou je toch wat meer moeten voelen dan alleen respect. Misschien komt het door de mensen met wie hij zich al die jaren heeft omringd. De twee H’s (Harmon en Haney) zullen we maar zeggen. Het is inmiddels geen geheim meer dat ik met deze lieden niet zoveel op heb, die mening hoeft natuurlijk niet iedereen te delen, die is van mij.

Toen veranderde er wat. Eerst was er de blessure. Ik was daar stiekem wel blij mee. Niemand is onkwetsbaar en de dingen die Tiger in zijn swing deed konden niet gezond zijn. De twee H’s hebben nooit hun verantwoording genomen voor wat ze met hem hebben gedaan: zijn been (oké, het waren haarscheurtjes) en zijn knie blesseren. Onbewust onvaardig zullen we dan maar zeggen.

Na de blessure zagen we wat aanpassingen die al véél eerder doorgevoerd hadden moeten worden. Vooral het openzetten van de linkervoet in de set-up.

Vervolgens het ‘ongeluk’. Wat Tiger privé doet moet hij lekker zelf weten, maar het zorgde wel voor een kettingreactie. Eerst de moeizame publieke schuldbekentenis, afgedwongen door de moraalridders en toen het ‘ertrek’ van Haney, gevolgd door een serie wanprestaties (afgemeten aan zijn eigen niveau uiteraard).

Voer voor de experts! De mening was wel duidelijk, Tiger had zichzelf om zeep geholpen. Hij gaat scheiden, raakt geen pepernoot, zit in een emotioneel dal en die zien we niet meer terug. Hij kan beter op zijn hoogtepunt stoppen. Tiger had inmiddels wel een nieuwe fan, namelijk ondergetekende :- )

Tijdens de Bridgestone Invitational speelde Tiger in vier rondes 18 boven par. Dat is handicap 5 zeg maar. Hij had liever gehad dat er een cut was geweest, dan had hij het weekend lekker zelf aan zijn swing kunnen werken of aan iets anders. Maar helaas voor Eldrick, de gifbeker moest leeg, vier dagen lang. De experts hadden toch gelijk vonden ze: einde oefening voor Tiger. Tiger was nog wel nummer 1, maar alleen omdat de rest faalde.
Sinds de jaarwisseling is Tiger wel opener en nederiger geworden, maakt grapjes (“wat doe je bij mij, ga met de jongens praten die bovenaan staan”) en belangrijker nog, hij laat zien wie Tiger is.

Hij is door de experts (in opportunisme) die hem nu vroegtijdig afschrijven altijd geroemd om zijn mentale vermogen. Na een bogey volgde een birdie, de put om te winnen ging er altijd in. Maar hij kan het allemaal niet meer.

En dat is natuurlijk klinkklare onzin. Hij kan het nog steeds, het is zelfs zijn tweede natuur. Tiger houdt teveel van winnen en van golf om zomaar de pijp aan Maarten te geven. Zoveel zelfs dat ik betwijfel of hij weet dat hij een privéleven heeft als hij eenmaal op de baan staat. Alleen raakt hij al jaren geen pepernoot.

Rond de eeuwwisseling was zijn swing schijnbaar op zijn best (niet mijn woorden hoor). Alleen die swing (de Harmon-versie) heeft zijn knie om zeep geholpen, dus die kan niet meer. De Haney-versie van de afgelopen jaren was een draak om naar te kijken en uit te voeren en leverde alleen maar kansloze missers op, dus die wil hij niet meer. Het feit dat hij met een ‘slechte swing’ altijd nummer 1 van de wereld is geweest zegt mijns inziens heel veel over hoeveel beter Tiger is dan de rest.

Dus, mijn theorie, hoeft Tiger alleen maar zijn swing te fiksen en alles is weer goed. Hoe hij doet moet doen kan je lezen in mijn eerste bijdragen op Golfvisie. “Ja, maar dat is Stack & Tilt”, zal je denken. En dat is correct!

Tiger is er inmiddels achter dat hij het niet alleen kan en wordt deze week regelmatig in de nabijheid van Sean Foley (coach van O’Hair and Mahan) gesignaleerd. Hoewel de samenwerking nog niet officieel is zijn de eerste resultaten al zichtbaar. Het is namelijk ook niet zo moeilijk.

Tiger probeert zijn ruggengraat centraler te houden en meer te kantelen zodat zijn linkerschouder dieper draait. Verder neemt hij zijn armen nu naar binnen weg. Hij zal in mijn optiek zijn bekkenhoek nog wat verder moeten aanpassen om minder op en neer te gaan (ook daar waren de experts het wel over eens, Tiger gaat teveel op en neer tijdens zijn swing maar waarom weet schijnbaar niemand) en dan hebben we het meeste wel gehad.

Als de Tiger de samenwerking doorzet voorspel ik dat hij nog vele jaren afgetekend de beste blijft, de komende Ryder Cup meespeelt, alle wedstrijden wint en misschien zelfs wel een fijne vent wordt. Zijn huwelijk zal er wellicht niet mee redden en of hij deze week wint durf ik ook niet te zeggen. Maar het zou me niet verbazen, hij staat bovenaan mijn lijstje.