Graeme McDowell zorgt voor de eerste Europese U.S. Open zege in 40 jaar

Monday 21-06-2010 5:38 door Anders Dielessen [1 reacties]

Zoals ik gisteren al aangaf waren voorafgaand aan de laatste ronde van het U.S. Open alle ingredienten aanwezig voor een mooi slot van het 110de U.S. Open. Na de laatste 18 zware holes was uiteindelijk de Noord-Ier Graeme McDowell de sterkste en werd hij de eerste Europese U.S. Open winnaar sinds Tony Jacklin in 1970.

Leider na 54 holes, Justin Johnson, had het vanaf het begin af aan moeilijk. Tijdens de eerste drie rondes leek het nog alsof niks hem kon deren, maar vandaag kende hij een nachtmerrie start met par, triple bogey, double bogey, bogey over de eerste vier holes. Uiteindelijk kwam Johnson zondag tot een 82 (+11) en werd daarmee achtste.

Veel werd ook verwacht van het supertrio Phil Mickelson, Tiger Woods en Ernie Els. Geen van deze drie toppers kon zijn stempel drukken op de laatste ronde. Woods begon matig en stond al vrij snel te ver achter om nog een factor te worden. Hij kwam vandaag tot een 75 (+4) en met een toernooitotaal van +3 werd hij – net als tijdens de Masters – vierde.

Ook Phil Mickelson had het dus niet vandaag. Hij kreeg geen putt in de hole, kwam tot een 73 (+2) met +3 voor het toernooi net als Tiger vierde. Phil, die al vijf tweede plekken boekte in dit toernooi, had wel de mooiste quote na afloop van de ronde:

“At least I didn’t come second.”
-Phil Mickelson

Ernie Els deed van het trio nog het langste mee om de zege, maar vergooide kans zijn kansen net als Mickelson door bijzonder matig werk op de greens. De ene na de andere 2 meter putt gleed langs de hole en Els moest lijdzaam toezien hoe het toernooi uit zijn handen glipte.

Dat het de Fransman Gregory Havret zou zijn die het langste met McDowell om de zege kon strijden had niemand verwacht. Havret speelde de hele dag heel solide maar een bogey op de verschrikkelijk moeilijke par-3 17de en het niet maken van een birdie op de par-5 18de braken hem uiteindelijk op. Uiteindelijk eindigde hij op +1 voor het toernooi. Toch boekte de Fransman een heel mooie 2de plek in zijn eerste U.S. Open.

McDowell stelde zijn zege veilig door op de 18de geen risico te nemen toen hij zag dat Havret voor hem geen birdie maakte. Hij legde zijn tweede slag op wegde-afstand, sloeg zijn bal op de green en had aan twee putts genoeg voor de zege. Wat het moment nog mooier maakte, was dat hij op vaderdag na zijn laatste putt werd begroet door zijn vader. Na afloop geloofde hij nog nauwelijks dat hij echt zijn eerste major te pakken had:

“I think I’ve died and gone to heaven for sure. This can’t be really real. I don’t think this will ever sink in. It’s a very special feeling to pick this trophy up on the 18th green, one of the most special golf courses in the planet. I mean this golf course is just awesome.”
- Graeme McDowell

Voor mij was dit wel de verrassing van de zondag, dat geen van deze drie sterren enige serieuze druk kon uitoefenen op de leider. McDowell eindigde op level par voor het toernooi en dus waren rondes van 72 voor Woods, 70 voor Mickelson en 71 voor Els genoeg geweest voor een plek in een play-off..