Golfvisie internationale golfer van het jaar: Graeme McDowell
Saturday 25-12-2010 16:00 door Anders Dielessen [3 reacties]
Eerder deze week verkoos ik Christel Boeljon tot Golfvisie nationale golfer van het jaar. Vandaag tijd om buiten de grenzen van Nederland te kijken en de internationale golfer van het jaar bekend te maken. Net zoals op nationaal niveau is er ook in deze categorie sprake van een tweestrijd. Was Boeljon misschien nog een klein beetje verrassend, op internationaal niveau zal het niet onverwacht zijn dat de keuze kwam te vallen op Graeme McDowell of Martin Kaymer.
Beide spelers kenden een fantastisch seizoen en beleefden allebei hun echte doorbraak met beiden een eerste majoroverwinning. Het seizoen van McDowell schat ik echter hoger in dan het seizoen van Kaymer en daarom zie ik de Noord-Ier als Golfvisie internationale golfer van het jaar.
Het seizoen van McDowell was dus iets beter dan dat van Kaymer, maar waarom precies?
Laten we beginnen bij de majoroverwinningen. Hoewel van grote klasse, kwam de overwinning van Kaymer wat schlemielig tot stand. De Duitser zou met Bubba Watson en Dustin Johnson in een playoff komen, maar Johnson viel weg na ‘bunkergate’. Vervolgens maakte Watson een zooitje van de laatste playoff hole en was de zege in het PGA Championship ‘eenvoudig’ een feit voor Kaymer.
De overwinning van McDowell op Pebble Beach (hoewel ook niet altijd van grote schoonheid) heeft wat mij betreft iets meer cachet. McDowell begon de dag op drie slagen achterstand van Dustin Johnson. Toen Johnson snel door het ijs zakte was het aan McDowell om toppers als Ernie Els, Phil Mickelson en Tiger Woods van het lijf te houden, wat hij met verve deed.
Naast een major, schreven beide spelers nog drie andere toernooien op hun naam. Voor Kaymer waren dit allen wedstrijden van de Europese Tour (waaronder ‘ons’ Dutch Open). Voor McDowell zat er ook het Chevron World Challenge tussen, het toernooi van Tiger Woods. McDowell versloeg op weg naar de zege overigens de gastheer in een rechtstreeks duel. Wat mij betreft zijn de overwinningen in deze toernooien als gelijkwaardig te beschouwen waarbij nog eens aangegeven moet worden dat vier keer winnen in een jaar alleen aan hele grote spelers is voorbehouden.
McDowell neemt in mijn ogen definitief afstand van Kaymer als de Ryder Cup onder de loep wordt genomen. In behaalde punten eindigden Kaymer en McDowell gelijk: 2.5. Het punt wat McDowell behaalde onder de druk van heel Europa in zijn single tegen Hunter Mahan was echter het belangrijkste punt van de wedstrijd: de winst van de Cup hing er vanaf. De beelden van een tergend langzaam in de hole vallende putt op hole 16 zullen nog jaren de wereld overgaan en zal hét moment blijven van deze editie van de wedstrijd.
Geen nood voor Kaymer. Hoewel hij hier misschien het onderspit delft ten opzichte van McDowell, heeft de Duitser de toekomst. Kijkende naar leeftijd en het potentieel van beide spelers denk ik dat Kaymer het meeste kans heeft om een seizoen als dat van 2010 te herhalen. McDowell heeft zijn laatste overwinning nog zeker niet geboekt, maar voor hem is 2010 denk ik meer een uitschieter geweest.
Ben je het eens met Graeme McDowell als internationale golfer van het jaar? Zo nee, wie had er dan moeten winnen?
Reacties
Anders - op 27-12-2010, 10:42
Oeps, Westwood won dit jaar zelfs twee keer. Deze maand nog in de weinig aansprekende Nedbank Golf Challenge in Zuid-Afrika.
Anders - op 26-12-2010, 21:39
@André: Eens wat betreft Westwood. Hij won dit jaar maar één keer, en ook alleen maar omdat Robert Garrigus op de 72ste hole van het toernooi in Memphis.
Het terugvallen van Woods, het als een nachtkaars uitgaan van het seizoen van Mickelson hebben Westwood inderdaad voor een deel de nummer 1 positie opgeleverd. Westwood heeft natuurlijk in de afgelopen twee jaar zeer constant gepresteerd, met talloze top-5 noteringen, alleen win je daar wat mij betreft een 'golfer van het jaar' titels mee.
André Holt - op 26-12-2010, 13:40
Ach je kan er niets tegen inbrengen, behalve dat over het hele seizoen gezien Martin iets contstanter heeft gepresteert.
Wat wel opmerkelijk is, is het feit dat in dit overzicht en heel veel andere overzichten de nieuwe nummer 1 van de wereld Lee Westwood niet of nauwelijks genoemd wordt.
Het lijkt wel of zijn prestatie afgedaan wordt als iets wat hem is overkomen en niet iets wat hij zelf heeft afgedwongen. Wat niet geheel onterecht is, de malaise van Tiger en de vasthoudendheid van Phil om de tweede plaats niet te willen verlaten, hebben Lee uiteindelijk de eerste stek opgeleverd.