Door het oog van de naald..

Friday 07-05-2010 13:00 door Frank Volmer [1 reacties]

Afgelopen zondag speelden we op de uitdagende baan van het Rijk van Nunspeet, waar we het op mogen nemen tegen ANWB Golf 2. Nunspeet is een redelijk “voorspelbare” baan (what you see is what you get) waarin enige accuratesse wel gewenst is.

Helaas ontbrak het in de FourbalBetterBall (4BBB) wel aan deze o zo noodzakelijke accuratesse. Door menig herstelslag naar de fairway was het gevolg dat we continue achter de feiten aanliepen en niet het verschil konden maken. Helaas begonnen we op de laatste hole in een “all square” situatie, die wij als gevolg van een slice, een hook en te kort gehouden putts zagen veranderen in een 1 down en dus verliespartij.

Gelukkig waren onze teamgenoten wél in staat om hun partijen winnend af te sluiten, waardoor we als nog met een 4-2 voorsprong aan de kroketten konden.

Zoals ik vorige week al schreef moeten de twee resterende wedstrijden gewonnen worden om kampioen te worden, althans vandaag verliezen zou onze kansen wel heel erg minimaliseren.

We begonnen en eindigden al onze singles in de regen en was het zo dat in de ochtend en begin van de middag de greens nog redelijk snel waren, in de tweede omgang was er bijna een volle swing nodig om een put van 5 meter een beetje in de buurt van de hole te krijgen.

Voor mij is het een lange en natte single geworden. Zo was de start erg hoopgevend met een strakke par voor de winst van de hole, echter de finish op de 18e hole was minder glorieus. Tot de 12e hole heb ik eigenlijk continue 2 up gestaan, maar daarna was ik niet meer in staat om goede swings te produceren, waardoor ik net als in de 4BBB weer achter de feiten begon aan te lopen. Helaas had dit tot gevolg dat we in een all square situatie op de 17e (par-3 180 meter) aanbelandden, waarbij ik er en passant een put van 80cm voor winst langs druk.

Met enigszins gemixte gevoelens (kwaad, verdrietig, chagrijnig en wat al niet meer) moest ik op de 18e hole met lede ogen aanzien dat mijn tegenstander met twee geweldige slagen op wedge afstand van de hole komt te liggen. Een laatste poging van mij om de hole te “halven” eindigt helaas in een heidepol langs het terras. Ik moet de greenkeepers er nog even op aanspreken, waarom juist deze pol nou “out of bounds” moet staan.

Mij restte niets anders dan mijn tegenstander te feliciteren met de overwinning en mijn verdriet enigszins te verzachten met een biertje en bitterbal.

Omdat ik er zo lang over gedaan had bleek dat ik de voorlaatste partij in de baan was, tussenstand als gevolg van mijn verliespartij 8-8. Een sms’je van onze captain in de baan “1 up op 18, we komen er nu aan” trekt toch iedereen naar het terras in de stromende regen. Helaas moesten we met lede ogen aanzien dat de tegenstander op deze hole een strakke birdie voor de halve van de partij maakt, waardoor de totaalscore op 9-9 uitkomt. Een zwaarbevochten score, waarmee we achteraf gezien door het oog van de naald zijn gekropen.

Onze volgende en laatste wedstrijd spelen we tegen de koploper van onze poule GVN. Willen we kampioen worden, dan kunnen we alleen op onszelf vertrouwen en moeten we winnen, zelfs met een gelijkstand zijn we geen kampioen.

Waarschijnlijk is ons langdurig geblesseerde teamgenoot er ook weer bij, dit versterkt het team toch weer redelijk. We gaan zondag in onze – op papier – sterkste opstelling de baan in en er vol tegenaan.

Op het moment van publicatie van deze blog heb ik er al weer enkele uren shortgame opzitten ( ja eindelijk ging het beter) en sta ik op de Nieuwegeinse voor te spelen.

Tot volgende week!