De zoektocht naar handicap 18 – deel XVI

Monday 14-06-2010 8:26 door Andre Holt [1 reacties]

Twitteren wordt steeds populairder onder de golfers. Er zijn al veel golfers, waaronder een aantal bloggers van Golfvisie, die gebruik maken van dit medium. Bij de professionele spelers behoort Ian Poulter tot één van de meest fanatieke gebruikers van dit Twitter. Hierbij tweet hij over van alles en nog wat. Naast topgolfer is Ian ook een fanatiek voetbalfan. Het is dus niet verbazingwekkend dat hij afgelopen zaterdag een groot aantal tweets over de wedstrijd Engeland – USA de wereld in stuurde.

De donderdag ervoor was hij nog met uitdrogingsverschijnselen afgevoerd naar het ziekenhuis. Opmerkelijk voor iemand die zo professioneel met zijn sport omgaat, dus een les voor ons allemaal: drink genoeg tijdens de ronde.

In de laatste holes had hij zijn ronde volledig verziekt met een groot aantal bogeys op rij. Vrijdag kon hij wel weer van start gaan, maar was niet in staat om het weekend te halen. Ik denk zelf dat hij daar niet zo rouwig om was. Immers nu kon hij in alle rust naar de wedstrijd van het Engelse team kijken, die anders zou samenvallen met zijn rondje golf.

Als het om voetbal gaat is Ian geen genuanceerd mens. Hij is bloedfanatiek en liet de wereld vooraf weten dat Engeland het team van USA van de mat zou spelen. David USA was geen partij voor Goliath Engeland. Dat leverde hem veel kritiek op van USA fans. Maar Ian was zo overtuigd, dat hij zelfs de volgende tweet de wereld in stuurde:

“If England loose I would play 1st round in my birthday suit. Get a load of that…”

Maar Ian was vergeten dat Engelse elftal een achilleshiel heeft: het kampt met een keepersprobleem. De uitvinders van het voetbal kunnen geen onomstreden keeper opstellen.

Voor wie het nog niet weet, door een blunder van de Engelse keeper werd het 1-1 en de Engelsen waren niet meer in staat om deze stand te veranderen. Dus slechts een gelijkspel, dat door de Amerikanen als een overwinning werd gevierd. Overigens dezelfde keeper voorkwam met een goede redding, laat in de 2e helft, dat team USA er zelfs nog met de overwinning vandoor ging.

Daarmee voorkwam hij ook een rel op het U.S. Open. Poults is namelijk gek genoeg om zich aan zijn getwitterde belofte te houden. Denk dat zijn voornemen om naakt een ronde te gaan spelen zich slecht verhoudt met de strenge kledingvoorschriften van de PGA.

Nog even terug naar de Engelse keeper met de toepasselijke naam Green (had beter golfer kunnen worden). Hij kreeg een ongelofelijke lading kritiek te verduren. Werd volkomen afgemaakt in de Engelse pers. Mijns inziens enigszins onterecht. Want de beste man kreeg slechts twee uur van tevoren te horen dat hij die avond zou spelen. Dat is niet best voor je zelfvertrouwen en zelfvertrouwen is wat een keeper nodig heeft. Want een keeper, net als golfers overigens, worden afgerekend op één enkele fout. Geen zelfvertrouwen betekent dat je dus altijd die fout zal maken. Dus ik ben van mening dat ook hier de gelouterde coach Capello het één en ander te verwijten is.

Uit mijn blog van vorige week zal duidelijk geworden zijn dat het met mijn eigen zelfvertrouwen ook even niet zo goed zat. Door het lessen en het zelf oefenen was er een foutje (verkeerde gewichtsverplaatsing) in mijn swing geslopen, waardoor ik de bal steeds shankte. Vooral met mijn ijzers. Je probeert steeds iets te verbeteren, maar in mijn geval ga je dan iets in de basis van de beweging fout doen. Mijn pro was zo vriendelijk om mijn afgelopen maandag tussen zijn lessen door wat aanwijzingen te geven. Nadat ik op dinsdag nog eens zo’n 200 ballen had weggeslagen en ik door had waar de fout zat en hoe het wel moest, nam mijn zelfvertrouwen weer toe.

Afgelopen zaterdag heb ik een oefenrondje gelopen, dat op zich wel lekker ging. Score nog niet geweldig, maar vanaf de teebox ging het erg goed: 77% fairway geraakt. Ik denk dat Tiger jaloers is op een dergelijk percentage.

Na de ronde nog even wat ballen geslagen, vooral met mijn korte ijzers. Die lopen nog niet helemaal zo als ik zou willen. Dat is overigens iets wat ik wel vaker doe, na de ronde nog even naar de drivingrange. Kan dat iedereen aanraden, je kan dan nog even werken aan die punten die fout gingen in de baan. Ik ga dan vaak met een beter gevoel naar huis en eventuele fouten blijven niet zo lang in je systeem hangen.

Deze week staat er weer veel golf op het programma, je zou bijna vergeten dat er tussendoor nog gewerkt moet worden ook. Donderdag ga ik weer eens met mijn mental coach Bas Keder aan de slag, ditmaal gaan we samen de baan in.

Vrijdag speel ik, op uitnodiging van een leverancier, op Broekpolder. De baan moet er volgens mij perfect bij liggen na de Ladies Open.

Zondag staat de voorronde van het Matchplay Kampioenschap op het programma. Vind het gewoon leuk om mee te doen en voor de organisatoren is het fijn als er een compleet deelnemersveld is. Uiteraard schat ik mijn kansen niet hoog in. Maar wie weet kan ik voor een verrassing zorgen en de voorronde overleven. We zullen het meemaken, voornemen is om ontspannen te spelen en wel te zien waar we uitkomen.

Uiteraard zal ik in mijn volgende blog verslag doen van mijn belevenissen in de komende week!