De zoektocht naar handicap 18 – deel XV
Monday 07-06-2010 13:00 door Andre Holt [2 reacties]
Kon mijn ogen bijna niet geloven toen ik zondagavond rond 6 uur even zapte naar het live verslag van The Memorial. Een volledig in het oranje gestoken Rickie Fowler spatte van het scherm af. Hij zag er uit alsof hij plotseling de grootste fan van ons nationale voetbalteam was geworden. Helaas bracht oranje hem geen geluk, hij gaf een voorsprong van drie slagen uit handen om uiteindelijk als tweede te eindigen achter Justin Rose. Justin Rose behaalde daarmee zijn eerste overwinning op de PGA Tour, waarmee hij eindelijk liet zien meer te zijn dan alleen een belofte.
In de schaduw van alle belangrijke toernooien in dit weekend, heb ik zelf twee wedstrijden afgewerkt. Op vrijdag stond de 5de herenwedstrijd op het programma en zaterdag de 3de Monthly Medal. Geen geweldige scores. Wel tweemaal een drive van 220 meter (naar mijn maatstaf voor mij een prestatie). En zaterdag een record, acht strafslagen in één ronde. Veelal het gevolg van ballen die naar links afweken. Dat de score uiteindelijk nog op 104 (netto 80) uitkwam was het gevolg van het feit dat er ook een aantal dingen goed gingen.
Je weet het, men vertelt het je, het is ongeveer het eerste wat je leert en toch doe je het af en toe. Zaterdag aan het eind van de middag, toen ik na de ronde nog wat ballen sloeg, kwam ik er plotseling achter dat ik niet aan het swingen was maar aan het slaan. Was aan het forceren om de bal zo ver mogelijk te slaan, met vaak een bal naar links of een shank als gevolg. Iets meer rust in de swing, bracht onmiddellijk de consistentie terug in mijn slag. Dit overigens zonder in te boeten aan afstand.
Met deze wetenschap en alles wat ik geleerd had tijdens beide ronden ging ik eindelijk toch met een goed gevoel naar huis. Er moet nog een hoop gedaan worden, maar we zijn op de goede weg.
Ik weet dat het er in zit, ik weet alleen niet of het er dit seizoen al uitkomt. Daarnaast ben ik mij gaan realiseren dat ik mijzelf te veel druk opleg en dat komt mijn golfspel uiteindelijk niet ten goede. Na een zondagje mijmeren heb dan ook besloten om dit seizoen, meer als een overgangsjaar te zien. Een investering in de toekomst. Nieuwe dingen aanleren en eigen maken. Ben nog steeds op zoek naar handicap 18, maar pas het tempo iets aan en beschouw het meer als een gevolg van en niet als een doel op zich.
Het waren twee fantastische dagen om te golfen met absoluut geweldig weer. Daar moet je van genieten en dat deed ik misschien net iets te weinig. Het blijft een hobby, verslavend, maar niettemin een hobby.
Diegene die een verslag verwachte van het ABN AMRO ladies open, moet ik helaas teleurstellen. Verplichtingen aan het huisfront verhinderde een bezoek aan dit evenement.
It is not all about golf in this live.
De blog gaat overigens gewoon door, dus tot volgende week!
Reacties
Anders Dielessen - op 08-06-2010, 01:01
Heb op een goede manier om kunnen gaan met druk is wat mij betreft een van de moeilijkste dingen in golf. Zelf na de ontelbare rondes die ik heb gespeeld, voel ik nog steeds druk als ik aan het eind van een ronde op een goede score sta.
Het lastige is dan om te doen wat je moet doen en inderdaad blijft swingen en niet gaat slaan.
Andre, een paar weken geleden schreef je dat je bezig was met een mental coach. Volg je nog steeds lessen bij hem en kan hij je helpen op dit gebied?
Ronald - op 07-06-2010, 14:12
André,
Leuk om te lezen. Ik leg mezelf ook altijd te veel druk op en sla dag geen deuk in een pakje boter. Als ikdan halverwege de ronde al geen acceptabele score meer kunt maken en het allemaal achter me laat, sla ik opeens fantastisch. Jouw verhaal is dus heel herkenbaar.
Voor wat betreft de Ladies Open, ik ben er op zaterdag geweest en kan er vrij kort over zijn. Het is leuk om eens te gaan kijken (zeker met 27 graden) en heel gaaf om te zien hoe enorm constant de speelsters zijn. Ze zijn ook bijna emotieloos als ze een slechte bal slaan. Ik blijf het echter niet spectaculair vinden om naar te kijken. Veel teeboxen staan op de medal dames tee's, waardoor de dames zelden of nooit hoeven te forceren. Al met al leuk voor een keer, maar ik kijk vooral uit naar het KLM Open voor de heren.