De zoektocht naar handicap 18 –      Deel X

Monday 26-04-2010 8:35 door Andre Holt [2 reacties]

Eerste succes!
Tijdens de voorronde van de Fortis Nederland Golfseries, afgelopen vrijdag op Broekpolder, waren er al de eerste voortekenen. Individueel liep ik een rondje van 97 slagen(netto 72 en 36 stableford punten). Een goed resultaat op deze uitdagende baan en zeker gezien de wijze waarop deze tot stand kwam. Mooie slagen, veel greens in bogey en degelijk putten. Over de teamprestatie later meer.

Zondag stond de Mike Gallagher Cup op het programma. Een clubwedstrijd vernoemd naar, en ter ere van, onze erevoorzitter. Mijn verzoek om vroeg te starten was gehonoreerd: als eerste flight sloegen wij om half tien af. Door twee mislukte slagen rond de green, kreeg de ronde een valse start: triplebogey en een streep.

Daarna heb ik echter gas gegeven en niet meer omgekeken. Ik had nog kleine dip op hole 15 en 16 waar twee waterballen zorgde voor een triple en double bogey, ‘goed’ voor een streep en één punt. Maar tussendoor waren er ook 6 parren te noteren. Uiteindelijk kwam ik uit op een score van 93 slagen (netto 68 en 39 stableford punten). De eerste handicapverbetering van het seizoen was daarmee een feit!

Direct na binnenkomst waren er nog maar twee vragen: wat doet de CSA? En hoe hoog kom je in de eindklassering met 39 punten?

Wat een uitvinding die CSA, want als iedereen die dag goed loopt kan de mate van verbetering van je handicap wel eens tegenvallen. Weet niet hoe de bezoekers van Golfvisie over dit fenomeen denken, maar ik weet nog steeds niet of ik dit wel zo’n goede aanwinst vind.

Uiteindelijk ben ik op de 2de plaats geëindigd, goed voor 24 ballen. De uiteindelijke winnaar had ook 39 stableford punten maar had de laatste 6 holes beter gespeeld. Ik weet dat ‘als’ en ‘indien’ niet tellen, maar je denkt dan wel even terug naar de par-5 16de. Dit is een par-5. Na een goede drive wou ik met mijn tweede klap net over de honderd meter grens komen. Met de afstand zat het wel goed, echter de bal was iets uit de richting en kwam na wat stuiteren, zo’n 10 centimeter in de waterhindernis aan de linkerkant tot stilstand.

Normaal was de bal nog speelbaar geweest, echter de bal was net in een gootje terecht gekomen. Moest dus een strafslag nemen en kon een slag verlies niet voorkomen. Toen dacht ik al sh@# en bij het horen van de einduitslag ook nog een keer sh@#. Maar al snel overheerste het goede gevoel van de verbetering van mijn handicap met 1,2 punten. De CSA was gelukkig op 0 uitgekomen en speelde dus geen rol.

Mijn handicap is nu 21,4, en ben ik nog maar nog maar 3,4 punten verwijderd van mijn doel!

Fortis Nederland Golfseries, voorronde Broekpolder
Het noemen van de naam van de bank die deze golfseries organiseert zal op niet al te veel bezwaar van de reclame code commissie stuiten, aangezien deze naam per 1 juli geheel zal verdwijnen uit Nederland. Vanuit mijn werk doe ik al jaren zaken met deze bank en neem nu al een aantal jaar, op uitnodiging, met veel plezier deel aan deze golfseries. Tijdens een aantal voorronden door het hele land heen, kan men zich als team plaatsen voor een finale die in het buitenland gespeeld wordt. Samen met je flightgenoten vorm je een team van 4 spelers. De spelvorm is stableford en voor de teamscore worden per hole de beste 2 stableford scores geteld.

Vorig jaar eindigde ons team op de derde plaats, een plaats die toen recht gaf op deelname aan de finale. De finale werd gespeeld in Spa, België op de baan van Royal Golf Club de Fagnes. Buiten onze sportieve prestatie, die niet in verhouding stond tot ons goede spel tijdens de voorronde, een bijzonder gezellige gebeuren op de oudste baan van België. Iets wat nog duidelijk te zien was aan de antieke inrichting van de kleedkamer.

Dit jaar nieuwe flightgenoten, dus een nieuw team. De ambitie was er niet minder om, ook dit jaar was het doel het behalen van een finale plaats. Ondanks dat één van onze flightgenoten nog even een conference call afwerkte gedurende de ronde, werd er goed gespeeld. Uiteindelijk kwamen we tot een teamscore van 82 punten, goed voor een derde plaats. Eén punt achter de nummer twee.

Omdat de derde plaats dit jaar geen toegang gaf tot de finale, was er toch weer even een baalgevoel. Zeker omdat de medespeler met de laagste handicap, zich weer pijnlijk voor de geest kon halen dat hij een putje van 80 centimeter had gemist. Het verdriet van het missen van de finale werd overigens bijna geheel gecompenseerd doordat we met de derde plaats wel ieder twee kaarten voor het KLM Dutch Open hadden gewonnen.

De baan van Broekpolder lag er prachtig bij, je kon zien dat ze extra hun best doen om de baan in topconditie te krijgen. Dit met oog op de ABN AMRO Ladies Open die begin juni op deze baan gespeeld gaat worden. De greenkeepers zullen nog wel wat kopzorgen hebben over de conditie van de greens. Normaal het handelsmerk van deze baan, zijn deze door veel kale plekken nog lang niet in topconditie. Wens de greenkeepers van Broekpolder veel sterkte toe in de komende periode, zodat Nederland internationaal goed voor de dag kan komen.

De zoektocht
De zoektocht naar handicap 18 gaat door. De eerste bemoedigende stappen zijn gezet en de goede richting is gevonden. Analyse laat zien dat er nog steeds, reële, ruimte voor verbetering is. Ben vooral blij met de verbeterde balvlucht en meer lengte in de slagen.

Tot volgende week!