De heilzame werking van een break

Thursday 19-08-2010 8:18 door Ronald Frins [4 reacties]

“Sergio Garcia to take 2-month break after PGA” luidde de kop van een artikel dat onlangs werd geplaatst op Golf.com. Voor degenen die de PGA Tour regelmatig volgen zal dit geen verrassing zijn geweest. Garcia speelt de laatste tijd erg slecht, een feit waar de bunkers op Whistling Straits over mee kunnen praten:

Waar hij ooit als nummer 2 op de wereldranglijst de mogelijkheid had om Tiger Woods van zijn troon te stoten, is hij nu afgezakt naar de 51e plaats op de wereldranglijst. Hij gaf hierover zelf aan dat het een lang seizoen is geweest en dat hij dringend aan een break toe was. Hoewel de beslissing heel logisch is en naar mijn idee ook heel verstandig, is het natuurlijk bijzonder spijtig dat Garcia er dit jaar niet bij zal zijn met de Ryder Cup.

Toen ik het bericht over Garcia las, meende ik het gevoel te herkennen. Golf is een tijdrovende sport, zeker als je er fanatiek mee bezig bent en jezelf wilt ontwikkelen. Het maakt hierbij naar mijn idee niet uit of je een amateur bent of een professional. Als het einde van het seizoen nadert, kijk ik stiekem al uit naar de traditionele seizoensafsluiting, zodat de clubs een tijdje achter slot en grendel kunnen. Helaas is hier vorig seizoen weinig van gekomen.

Als gevolg van goede prestaties mocht ik nog een aantal finales gaan spelen, waardoor ik tot eind oktober minimaal drie rondes per week heb gegolfd. Hoewel dit in verhouding met de pro’s weinig voorstelt, viel het me toch redelijk zwaar en ik was dan ook blij toen de laatste put tijdens de seizoensafsluiting was geholed. Helaas was er toen geen tijd voor een pauze, aangezien het eerste deel van de competitietrainingen voor het volgende seizoen al ging beginnen.

Doordat ik half november een zware knieblessure opliep, had ik dan toch – weliswaar verplicht – mijn pauze van 3,5 maanden te pakken. Die pauze heeft voor mij bevrijdend gewerkt. Ik ben nog nooit zo gemotiveerd aan een nieuw seizoen begonnen en was ook precies op tijd in vorm. Dat dit inmiddels heeft geleid tot een verdere verlaging van mijn handicap met 2 punten en een aantal gewonnen wedstrijden is natuurlijk mooi meegenomen.

Helaas ben ik 6 weken geleden opnieuw aan mijn knie geopereerd, waardoor ik weer een aantal weken verplichte rust heb gekregen. Ik ben inmiddels (weer) bezig met revalideren bij de fysiotherapeut, die de “onuitstaanbare” gave heeft om precies te weten wanneer ik te veel wil doen en me daar dan fijntjes op wijst.

Gelukkig mocht ik langzamerhand weer beginnen met golfen en na wat oefenen op de driving range en het par 3-baantje heb ik inmiddels weer de eerste twee rondes gespeeld. Hoewel het allemaal wat stroef ging en de slagen in mijn hoofd veel mooier waren dan het uiteindelijke resultaat, heb ik in ieder geval geen pijnklachten gehad. Ik kijk dan ook echt uit naar de Monthly Medal van as. zondag en ben heel benieuwd hoe het op dit moment met mijn vorm staat.

Een ding is in ieder geval zeker, ik heb door de gedwongen breaks dit seizoen veel motivatie gekregen en heb al lang niet meer met zo veel plezier op de golfbaan gestaan. Het feit dat ik een aantal wedstrijden heb moeten missen die mij de koppositie op de ranglijst van de Golf(st)er van het Jaar heeft gekost, heb ik er achteraf gezien graag voor over gehad. Ik kan dan ook alleen maar hopen dat Garcia ook weer het plezier in zijn spel hervindt en we hem weer snel bovenin de ranglijsten terug mogen zien.