Old soldiers never die

Sunday 14-02-2010 23:49 door Anders Dielessen

Hij was het die als derde (en voorlopig laatste) speler ooit een magische ronde van 59 slagen op de PGA Tour speelde. Hij was de nummer 1 van de wereld. Hij was de degene die het Brits Open van 2001 won. Hij was degene die samen met Tiger Woods vele epische duels zou gaan uitvechten.

Hij is de speler die bekend staat om wat hij ooit ‘was’..

Ik heb het hier natuurlijk over David Duval. Zelden is er een speler door zo’n diep dal gegaan als de man met de kenmerkende Nike-pet en de Oakley zonnebril, de man die een ontoegankelijk imago had, maar ook de man die na zijn eerste en enige majoroverwinning toch zijn emotie aan de wereld toonde.

Nee, hij is niet meer zo constant als hij ongeveer tien jaar geleden was. En ja, hij is een paar kilo aangekomen. Maar toch, afgelopen week was hij ineens weer terug te vinden op het leaderboard tijdens AT&T Pebble Beach National Pro-Am. Na een birdie van uiteindelijke winnaar Dustin Johnson op hole 18 van de vierde ronde werd Duval tweede. Helaas, ik had hem graag een playoff zien spelen en een overwinning zien boeken.

Toch is het mooi om Duval weer terug te zien op een plek waar hij eigenlijk hoort: in de top van een klassement van een sterk bezet PGA Tour toernooi. Vorig jaar deed hij ook ineens vanuit het niks mee om de zege tijdens het US Open op Bethpage Black. Hij werd daar toen ook tweede. Velen hoopten dat dat resultaat het begin zou markeren van de terugkeer van de topper Duval. Het liep anders: het hele seizoen presteerde Duval slecht en hij wist niet eens zijn tourkaart te behouden.

Dit jaar is Duval voor het eerst afhankelijk van sponsoruitnodigingen, maar dankzij zijn eerder genoemde tweede plek tijdens het US Open mag hij ‘gewoon’ mee doen aan The Masters, het US Open en het Brits Open. Voor Duval is het dus goed mogelijk om toch een mooi wedstrijdprogramma samen te stellen.

Eén zwaluw maakt nog geen zomer, maar laten we hopen dat de zondag behaalde tweede plek nu dan wél het begin is van een mooi slotstuk van zijn carrière. Goed, nummer 1 van de wereld zal Duval niet meer worden – daarvoor is het laat. Maar wat zou ik het mooi vinden om Duval nog één keer op zondag met een trofee in zijn handen te zien staan. Dat zou zijn 14^de overwinning op de PGA Tour zijn en het bewijs zijn dat hoe zeer een speler ook afgeschreven is, er altijd hoop is. Old soldiers never die.

Heb je opmerkingen bij dit artikel? Deel zei in de comments!