GASTBLOG: Sybren Andringa kijkt terug op zijn bezoek aan Celtic Manor

Wednesday 06-10-2010 8:33 door Sybren Andringa [1 reacties]

Ik lig thuis op de bank, uitgeteld van een heftig lang weekeinde. Gisteravond kwam ik thuis, vandaag een lange dag gewerkt, je kan me wegdragen. Hoe haal je het in je hoofd om te vliegen, te slapen in weliswaar luxe maar toch typisch Brits appartement, voor dag en dauw op te staan om door een donkere Engelse binnenstad te lopen, meer dan een half uur in de trein te zitten, in een shuttle bus te stappen en om 1,5 km een heuvel af te lopen. Om vervolgens tot over je enkels in de modder te staan en rond te banjeren, een uur te wachten tot de eerste flights langskomen, op een par 3 wel de balflight te zien, de green te zien, maar niet de cup zodat je op het publiek af moet gaan of de bal valt. Aan het eind van de dag moet je dezelfde weg terug volgen (en dus 1,5 km heuvel op, een waar kuitenbijtertje!) om ’s avonds laat in een zuur Engels restaurant te komen. En dan de volgende dag weer. Was het het allemaal waard?

Ik kan u vertellen: het was het meer dan waard! En ik zal u uitleggen waarom en daarmee meteen toelichten wat u heeft gemist. In mijn blogs over zaterdag en zondag beschreef ik al enkele hoogtepunten. De Engelsen in het algemeen, Poulter als een zegevierende Romeinse veldheer op een buggy, de vrouw van Dustin Johnson die vlak voor mijn neus uitleg kreeg van vice-captain Tom Lehman.

Maar het gevoel dat overheerst, wordt het best omschreven als ik u vertel hoe ik gister thuiskwam: ik kuste en omhelsde mijn vrouw en drie kinderen, die ik vier dagen niet had gezien, innig. Ik liep meteen door naar de TV om naar de nabeschouwing op de BBC te kijken. Ik zat een uur op de bank en was weer helemaal terug op Celtic Manor. Ik rook de modder, ik voelde de zon, ik hoorde de ballen door de lucht vliegen, ik gruwde bij de gemiste puts van Molinari en bewonderde tegelijkertijd de ongelooflijke puts van Fowler, ik juichte mee met Poulter en kreeg kippenvel bij de put van McDowell op hole 16. Met een intensiteit die alleen mogelijk is als je er zelf bent geweest.

In het vliegtuig op weg naar huis, nadat ik vlak voor het opstijgen nog net op mijn Ryder Cup radiootje de ontknoping op BBC Radio 5Live had kunnen volgen, hetgeen tot grote vreugde leidde onder golffanaten aan boord, vroeg iemand mij: ”Zie ik je over vier jaar weer op Gleneagles?” Ik antwoordde terughoudend, maar na 24 uur bedenktijd kan ik u verzekeren dat ik er in 2014 op Gleneagles zeker bij zal zijn. En dan hopelijk met een Nederlandse vlag en een Joost Luiten pruik in mijn bagage.

Sybren Andringa is sportfanaat, liefhebber en zeer amateuristisch golfer. Sybren is in het Ryder Cup weekend op locatie in Wales en heeft aangeboden blogs te schrijven voor Golfvisie over zijn belevenissen. Volg hem op op twitter via @sybrenandringa.